زرد کوه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
زردکوه، رشته کوهی است در شهرستان شهرکرد (مرکز استان چهار محال و بختیاری). این رشته کوه که بلندترین کوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 کیلومتری شمال باختری شهرکرد شروع شده و تا روستای کاج واقع در کنار درهآب کوهرنگ، حدود 40 کیلومتری جنوب باختری شهر مذکور، به طول 123 کم و عرض متوسط 20 کم کشیده شده است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 1، ''کوهها و کوهنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 286.</ref>. زردکوه با جهت شمال باختری- جنوب خاوری، پهنهای به وسعت حدود 2450 | [[پرونده:زرد کوه.jpg|بندانگشتی|زرد کوه، برگرفته از سایت سفر مارکت ، قابل بازیابی از<nowiki/>https://safarmarket.com/]] | ||
زردکوه، رشته کوهی است در شهرستان شهرکرد (مرکز [[استان چهارمحال و بختیاری|استان چهار محال و بختیاری]]). این رشته کوه که بلندترین کوه در سلسله جبال [[زاگرس]] است، از 128 کیلومتری شمال باختری [[شهرکرد]] شروع شده و تا روستای کاج واقع در کنار درهآب کوهرنگ، حدود 40 کیلومتری جنوب باختری شهر مذکور، به طول 123 کم و عرض متوسط 20 کم کشیده شده است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 1، ''کوهها و کوهنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 286.</ref>. زردکوه با جهت شمال باختری- جنوب خاوری، پهنهای به وسعت حدود 2450 کمـ<ref name=":0" /> را در بر گرفته و بلندترین قله آن به نام کلونچی 4225 متر ارتفاع دارد<ref name=":0">همانجا.</ref>که در برخی منابع رفیعترین قلّه را تا 4287 متر<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس زمینشناسی''''' (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 4.</ref>و حتی 4547 متر<ref>پتروف، م. پ'''''. مشخصات جغرافیای طبیعی ایران'''''. ترجمه ح. گل گلاب، تهران: دانشگاه تهران، 1336، ص158.</ref> نیز نوشتهاند. امّا در اکثر منابع، زردکوه پس از [[قله دنا]] (با ارتفاع 4409 متر)، دومین قله مرتفع در جبال [[زاگرس|زاگروس]] شناخته شده است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرهالمعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 638.</ref>. میزان بارندگی سالیانه رشته کوه بین 800 تا 1200 میلیمتر و میانگین دمای آن بین 5 تا 15 درجه است<ref>جعفری. همانجا.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [https://iranology-e.ir/%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF دماوند] | * [https://iranology-e.ir/%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF دماوند] | ||
* [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2 البرز] | * [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2 البرز] | ||
| خط ۲۵: | خط ۱۳: | ||
* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%86%D8%A7 قله دنا] | * [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%86%D8%A7 قله دنا] | ||
* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D9%87%D8%A7 قله ها] | * [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D9%87%D8%A7 قله ها] | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
کبری حکیمیان | |||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۴
زردکوه، رشته کوهی است در شهرستان شهرکرد (مرکز استان چهار محال و بختیاری). این رشته کوه که بلندترین کوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 کیلومتری شمال باختری شهرکرد شروع شده و تا روستای کاج واقع در کنار درهآب کوهرنگ، حدود 40 کیلومتری جنوب باختری شهر مذکور، به طول 123 کم و عرض متوسط 20 کم کشیده شده است[۱]. زردکوه با جهت شمال باختری- جنوب خاوری، پهنهای به وسعت حدود 2450 کمـ[۲] را در بر گرفته و بلندترین قله آن به نام کلونچی 4225 متر ارتفاع دارد[۲]که در برخی منابع رفیعترین قلّه را تا 4287 متر[۳]و حتی 4547 متر[۴] نیز نوشتهاند. امّا در اکثر منابع، زردکوه پس از قله دنا (با ارتفاع 4409 متر)، دومین قله مرتفع در جبال زاگروس شناخته شده است[۵]. میزان بارندگی سالیانه رشته کوه بین 800 تا 1200 میلیمتر و میانگین دمای آن بین 5 تا 15 درجه است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوهها و کوهنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 286.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ همانجا.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 4.
- ↑ پتروف، م. پ. مشخصات جغرافیای طبیعی ایران. ترجمه ح. گل گلاب، تهران: دانشگاه تهران، 1336، ص158.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 638.
- ↑ جعفری. همانجا.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کبری حکیمیان