قلعه یاسین

قلعه یاسین، یا حلقه یاسین، طلسم و جان پناهی که بر روی آن آیه‌های سوره یس (سوره 36) با مشک و زعفران و مرکب سیاه نوشته می‌شد. پس از کلمه مبین هر آیه سوره یس دعاهایی به فارسی و عربی می‌نوشتند.^{(1 و 2)}

قلعه یاسین را معمولاً از پارچه و به دو شکل تهیه می‌کردند: یکی به شکل مربع و مستطیل که حلقه‌ای از میان آن در آورده بودند، و دیگری به شکل نوار بلند و باریک که دو سر آن را به صورت حلقه به هم می‌دوختند.⁽³⁾

چون کسی عزم سفر یا میدان جنگ می‌کرد، سه بار قلعه یاسین را بر سر او می‌کردند و از پایش در می‌آوردند، تا درد و بلا از او دور شود و گزندی به او نرسد و سلامت به خانه باز گردد.⁽⁴⁾

قلعه یاسین را به گردن زنان آبستن هم می‌کردند تا بلا و درد و بادهای زیان‌آور از آنها دور گردد.⁽⁵⁾

ساخته پیش کید لعین                     جان پناهی ز قلعه یاسین⁽⁶⁾

مآخذ:

1.     اسدیان خرم آبادی، محمد و دیگران، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ایلام. تهران: 1358، 173.

2.     عبدالمطلب، غیاث‌الدین محمد. مجمع‌الدعوات. تهران: 1353، ص 261.

3.     دهخدا، علی اکبر، لغت نامه. ذیل «قلعه یاسین». نیز مأخذ شمـ 3.

4.     نجفی، ابوالحسن. فرهنگ فارسی عامیانه. تهران: انتشارات نیلوفر. 1378. ذیل «حلقه یاسین»، نیز مأخذ شمـ 1.

5.     همان. مأخذ شمـ 2.

6.     همان. مأخذ شمـ 4.

علی بلوکباشی