پرش به محتوا

خدیجه (س): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:خدیجه (س).jpg|بندانگشتی|خدیجه (س)، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از [https://defapress.ir/fa/news/580874/حضرت-خدیجه%C2%A0س-نمونه-زن-مسلمان-که-در-تاریخ-ماندگار-شد https://defapress.ir/fa]]]
[[پرونده:خدیجه (س).jpg|بندانگشتی|خدیجه (س)، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از [https://defapress.ir/fa/news/580874/حضرت-خدیجه%C2%A0س-نمونه-زن-مسلمان-که-در-تاریخ-ماندگار-شد https://defapress.ir/fa]]]
'''خدیجه (س)''' (556-620م)، نخستین همسر پیامبراسلام (ص)<ref>زرکلی، خیرالدین. '''''الاعلام.''''' جزء دوم، ص 346؛ شمس الکتاب. '''''الدرة البیضاء فی المشاهیر النساء'''''. ص 164. </ref>. وی دختر خویلد ابن اسد که با چندین واسطه (جد چهارم حضرت محمد، قصی بن کلاب) دختر عموی پیامبر نیز به شمار می‌رود و مادرش فاطمه بنت زائده بنت الاصم بود<ref>طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 1، ص 457؛ طبری. همان. ج 2، ص 81؛ ابن قتیبه. '''''المعارف'''''. بیروت: 1987م، ص 79؛ محمدی. '''''حضرت خدیجه (س)'''''. تهران: 1377، ص 21؛ یمانی. '''''خدیجه بنت خویلد'''''. دمشق: 2000م، ص 32؛ شمس‌الکتاب. همان. ص 163.</ref>.
'''خدیجه (س)''' (556-620م)، نخستین همسر پیامبراسلام (ص)<ref name=":0">زرکلی، خیرالدین. '''''الاعلام.''''' جزء دوم، ص 346؛ شمس الکتاب. '''''الدره البیضاء فی المشاهیر النساء'''''. ص 164. </ref>. وی دختر خویلد ابن اسد که با چندین واسطه (جد چهارم حضرت محمد، قصی بن کلاب) دختر عموی پیامبر نیز به شمار می‌رود و مادرش فاطمه بنت زائده بنت الاصم بود<ref>طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 1، ص 457.</ref><ref name=":1">طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.</ref><ref>ابن قتیبه. '''''المعارف'''''. بیروت: 1987م، ص 79.</ref><ref>محمدی. '''''حضرت خدیجه (س)'''''. تهران: 1377، ص 21.</ref><ref>یمانی. '''''خدیجه بنت خویلد'''''. دمشق: 2000م، ص 32.</ref><ref>شمس الکتاب. '''''الدره البیضاء فی المشاهیر النساء'''''. ص 163.</ref>.


[[خدیجه (س)|خدیجه]] در خاندانی از اشراف و بزرگان مکه متولد شد و دارای اخلاقی ستوده و عفیف بود تا جائیکه در زمان جاهلیت لقب ”طاهره“ به او دادند<ref>کحاله، عمررضا. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 326؛ ذهبی. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 111؛ شمس‌الکتاب. همان. ص 165.</ref>. وی زنی دانا و تاجری متمول بود، مردان را برای تجارت و کسب در اموالش شریک می‌کرد و آنها را به کار مضاربه می‌گماشت<ref>زرکلی. همانجا؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایة و النهایة'''''. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 272.</ref>. دو همسر وی پیش از پیامبر(ص)، عتیق بن عابد مخزومی و ابوهاله بن زراره تمیمی بودند که ارثیة هنگفتی از آن دو به خدیجه رسید؛ این ثروت بعدها در پیشرفت اسلام به کار گرفته شد<ref>طبری. همان. ج 2، ص 81؛ ابن قتیبه. همان. ص 80، ذهبی. همانجا؛ مصاحب، غلامحسین. '''''دایرة المعارف فارسی'''''. ج 1، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 886.</ref>.  
[[خدیجه (س)|خدیجه]] در خاندانی از اشراف و بزرگان مکه متولد شد و دارای اخلاقی ستوده و عفیف بود تا جائیکه در زمان جاهلیت لقب ”طاهره“ به او دادند<ref>کحاله، عمررضا. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 326.</ref><ref name=":2">ذهبی. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 111.</ref><ref>شمس الکتاب. '''''الدره البیضاء فی المشاهیر النساء'''''. ص 165.</ref>. وی زنی دانا و تاجری متمول بود، مردان را برای تجارت و کسب در اموالش شریک می‌کرد و آنها را به کار مضاربه می‌گماشت<ref name=":0" /><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 272.</ref>. دو همسر وی پیش از پیامبر(ص)، عتیق بن عابد مخزومی و ابوهاله بن زراره تمیمی بودند که ارثیة هنگفتی از آن دو به خدیجه رسید؛ این ثروت بعدها در پیشرفت اسلام به کار گرفته شد<ref>طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.</ref><ref name=":3">ابن قتیبه. '''''المعارف'''''. بیروت: 1987م، ص 80.</ref><ref name=":2" /><ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 886.</ref>.  


محمد (ص) از کارگزاران امین و صدیق او بود و بنا بر خواست و تقدیر الهی در سن 25 سالگی با [[خدیجه (س)|خدیجه]]،  که از زنان توانگر [[مکه]] و 40 ساله بود، ازدواج کرد و تا زمانی که همسرش زنده بود، زنی دیگر برنگزید. محمد از [[خدیجه (س)|خدیجه]] سه پسر به نام قاسم، عبدالله، طاهر (طیب) و چهار دختر به نام ام کلثوم، زینب، رقیه و فاطمه داشت<ref>طبری. همان. ج 2؛ ابن عماد، عبدالحی. '''''شذرات الذهب'''''. قاهره: 1350ق، جزء دوم، ص 14؛ ابن کثیر. همان. جزء دوم، ص 273.</ref>.  
محمد (ص) از کارگزاران امین و صدیق او بود و بنا بر خواست و تقدیر الهی در سن 25 سالگی با [[خدیجه (س)|خدیجه]]،  که از زنان توانگر [[مکه]] و 40 ساله بود، ازدواج کرد و تا زمانی که همسرش زنده بود، زنی دیگر برنگزید. محمد از [[خدیجه (س)|خدیجه]] سه پسر به نام قاسم، عبدالله، طاهر (طیب) و چهار دختر به نام ام کلثوم، زینب، رقیه و فاطمه داشت<ref name=":1" /><ref>ابن عماد، عبدالحی. '''''شذرات الذهب'''''. قاهره: 1350ق، جزء دوم، ص 14.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 273.</ref>.  


[[خدیجه (س)|خدیجه]] اولین ایمان آورنده به خدا و نبوت همسرش، اولین مسلمان و نخستین کسی بود که پیامبر طرز وضو گرفتن و نماز خواندن را به او یاد داده بود و در کعبه به همراه او و علی (ع) به نماز می‌ایستاد<ref>زرکلی. همانجا؛ ذهبی. همان. جزء دوم، ص 115 و 117؛ طبری. همان. ج 1، ص 473؛ شمس‌الکتاب. همان. ص 167؛ مصاحب. همان. ج 3، ص 2673، کحاله. همان. ص 328.</ref>. [[خدیجه (س)|خدیجه]] بر تمامی همسران پیامبر(ص) برتری داشت، حضرت محمد (ص) حتی پس از مرگش نزد دیگران از او به نیکی و بزرگی یاد می‌کرد و بر قدر و منزلتش می‌افزود.
[[خدیجه (س)|خدیجه]] اولین ایمان آورنده به خدا و نبوت همسرش، اولین مسلمان و نخستین کسی بود که پیامبر طرز وضو گرفتن و نماز خواندن را به او یاد داده بود و در کعبه به همراه او و علی (ع) به نماز می‌ایستاد<ref name=":0" /><ref>ذهبی. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 115-117.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 1، ص 473.</ref><ref>شمس الکتاب. '''''الدره البیضاء فی المشاهیر النساء'''''. ص 167.</ref><ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 3، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 2673.</ref><ref name=":4">کحاله، عمررضا. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 328.</ref>. [[خدیجه (س)|خدیجه]] بر تمامی همسران پیامبر(ص) برتری داشت، حضرت محمد (ص) حتی پس از مرگش نزد دیگران از او به نیکی و بزرگی یاد می‌کرد و بر قدر و منزلتش می‌افزود.  
 
[[خدیجه (س)|خدیجه]] در 65 سالگی درگذشت و پیامبر [[خدیجه (س)|.]] را با دست خود در کوهی به نام حجون (شعب ابی‌طالب) در مکه به خاک سپردند<ref>ابن قتیبه. همانجا؛ کحاله. همان. جزء اول، ص 328، 331؛ ذهبی. همان. جزء دوم، ص 110-112؛ طبری. همان. ج 1، ص 489.


[[خدیجه (س)|خدیجه]] در 65 سالگی درگذشت و پیامبر  را با دست خود در کوهی به نام حجون (شعب ابی‌طالب) در مکه به خاک سپردند<ref name=":3" /><ref name=":4" /><ref>ذهبی. '''''اعلام النساء'''''. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 110-112.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ الطبری'''''. بیروت: 1992م، ج 1، ص 489.
</ref>.
</ref>.


خط ۲۱: خط ۲۰:
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
نامعلوم


== پیوند به بیرون ==
== پیوند به بیرون ==
حضرت خدیجه (س) به عنوان یک نمونه، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از [https://defapress.ir/fa/news/580874/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87%C2%A0%D8%B3-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF https://defapress.ir/fa/]
حضرت خدیجه (س) به عنوان یک نمونه، برگرفته از سایت [https://defapress.ir خبرگزاری دفاع مقدس]، قابل بازیابی از [https://defapress.ir/fa/news/580874/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87%C2%A0%D8%B3-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF https://defapress.ir/fa/]
 
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان]]
[[رده:ادیان]]

نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۶

خدیجه (س)، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از https://defapress.ir/fa

خدیجه (س) (556-620م)، نخستین همسر پیامبراسلام (ص)[۱]. وی دختر خویلد ابن اسد که با چندین واسطه (جد چهارم حضرت محمد، قصی بن کلاب) دختر عموی پیامبر نیز به شمار می‌رود و مادرش فاطمه بنت زائده بنت الاصم بود[۲][۳][۴][۵][۶][۷].

خدیجه در خاندانی از اشراف و بزرگان مکه متولد شد و دارای اخلاقی ستوده و عفیف بود تا جائیکه در زمان جاهلیت لقب ”طاهره“ به او دادند[۸][۹][۱۰]. وی زنی دانا و تاجری متمول بود، مردان را برای تجارت و کسب در اموالش شریک می‌کرد و آنها را به کار مضاربه می‌گماشت[۱][۱۱]. دو همسر وی پیش از پیامبر(ص)، عتیق بن عابد مخزومی و ابوهاله بن زراره تمیمی بودند که ارثیة هنگفتی از آن دو به خدیجه رسید؛ این ثروت بعدها در پیشرفت اسلام به کار گرفته شد[۱۲][۱۳][۹][۱۴].

محمد (ص) از کارگزاران امین و صدیق او بود و بنا بر خواست و تقدیر الهی در سن 25 سالگی با خدیجه،  که از زنان توانگر مکه و 40 ساله بود، ازدواج کرد و تا زمانی که همسرش زنده بود، زنی دیگر برنگزید. محمد از خدیجه سه پسر به نام قاسم، عبدالله، طاهر (طیب) و چهار دختر به نام ام کلثوم، زینب، رقیه و فاطمه داشت[۳][۱۵][۱۶].

خدیجه اولین ایمان آورنده به خدا و نبوت همسرش، اولین مسلمان و نخستین کسی بود که پیامبر طرز وضو گرفتن و نماز خواندن را به او یاد داده بود و در کعبه به همراه او و علی (ع) به نماز می‌ایستاد[۱][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱]. خدیجه بر تمامی همسران پیامبر(ص) برتری داشت، حضرت محمد (ص) حتی پس از مرگش نزد دیگران از او به نیکی و بزرگی یاد می‌کرد و بر قدر و منزلتش می‌افزود.

خدیجه در 65 سالگی درگذشت و پیامبر را با دست خود در کوهی به نام حجون (شعب ابی‌طالب) در مکه به خاک سپردند[۱۳][۲۱][۲۲][۲۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

   

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ زرکلی، خیرالدین. الاعلام. جزء دوم، ص 346؛ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 164.
  2. ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 457.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.
  4. ↑ ابن قتیبه. المعارف. بیروت: 1987م، ص 79.
  5. ↑ محمدی. حضرت خدیجه (س). تهران: 1377، ص 21.
  6. ↑ یمانی. خدیجه بنت خویلد. دمشق: 2000م، ص 32.
  7. ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 163.
  8. ↑ کحاله، عمررضا. اعلام النساء. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 326.
  9. ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 111.
  10. ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 165.
  11. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 272.
  12. ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 2، ص 81.
  13. ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ابن قتیبه. المعارف. بیروت: 1987م، ص 80.
  14. ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 886.
  15. ↑ ابن عماد، عبدالحی. شذرات الذهب. قاهره: 1350ق، جزء دوم، ص 14.
  16. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1989م، جزء دوم، ص 273.
  17. ↑ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 115-117.
  18. ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 473.
  19. ↑ شمس الکتاب. الدره البیضاء فی المشاهیر النساء. ص 167.
  20. ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 3، تهران: فرانکلین، 1945م، ص 2673.
  21. ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ کحاله، عمررضا. اعلام النساء. بیروت: الرساله، 1404ق/ 1984م، جزء اول، ص 328.
  22. ↑ ذهبی. اعلام النساء. بیروت: 1982م، جزء دوم، ص 110-112.
  23. ↑ طبری. تاریخ الطبری. بیروت: 1992م، ج 1، ص 489.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نامعلوم

پیوند به بیرون

حضرت خدیجه (س) به عنوان یک نمونه، برگرفته از سایت خبرگزاری دفاع مقدس، قابل بازیابی از https://defapress.ir/fa/

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=خدیجه_(س)&oldid=7963»