مُحرم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''محرم'''، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفرالاوّل نامیده میشد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار میآمده است.< | '''محرم'''، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفرالاوّل نامیده میشد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار میآمده است<ref>پادشاه، محمد، '''''آنندراج'''''، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336.</ref><ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''، تهران: امیرکبیر، 1381، جلد 3، ص. 267. </ref>. در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین]] و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین]] را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است<ref>قمی، شیخ عباس، '''''کلیات مفاتیحالجنان'''''. قم 1381، ص.383.</ref>. بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حمله ابرهه در 17 محرم روی داد<ref name=":0" />. مراسم عزاداری در ماه محرم از شمار پرشکوهترین و مردمیترین آیینهای مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شبهای اول تا دهم محرم، در هیاتهای عزاداری، تکایا، حسینیهها جمع میشوند و عزاداری میکنند و در خیابانها و مراکز شهری و روستایی دستههای زنجیر زن و سینهزن راه میاندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچهها و محلههای شهر به حرکت در میآیند و در برخی تکایا و حسینیهها مراسم تعزیهخوانی برپا میکنند<ref>'''''مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران'''''، (1379) تهران:سازمان میراث فرهنگی، ص 1.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
[[امام حسین بن علی(ع)]] | [[امام حسین بن علی(ع)]] | ||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۹
محرم، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفرالاوّل نامیده میشد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار میآمده است[۱][۲]. در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت امام حسین و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت امام حسین را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است[۳]. بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حمله ابرهه در 17 محرم روی داد[۲]. مراسم عزاداری در ماه محرم از شمار پرشکوهترین و مردمیترین آیینهای مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شبهای اول تا دهم محرم، در هیاتهای عزاداری، تکایا، حسینیهها جمع میشوند و عزاداری میکنند و در خیابانها و مراکز شهری و روستایی دستههای زنجیر زن و سینهزن راه میاندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچهها و محلههای شهر به حرکت در میآیند و در برخی تکایا و حسینیهها مراسم تعزیهخوانی برپا میکنند[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پادشاه، محمد، آنندراج، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی، تهران: امیرکبیر، 1381، جلد 3، ص. 267.
- ↑ قمی، شیخ عباس، کلیات مفاتیحالجنان. قم 1381، ص.383.
- ↑ مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران، (1379) تهران:سازمان میراث فرهنگی، ص 1.