لَک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''لَک'''، نام شاخهای از کُردهای پراکنده در [[استان لرستان|سرزمین لرستان]]. | ||
لک واژهای هندی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای صد هزار است<ref>'''''برهان''''' '''''قاطع'''''. ذیل «لک»، جلد 3، ص. 1900. </ref>. برخی معتقدند چون شمار نخستین گروه از کردهای کوچنده به [[استان لرستان|لرستان]] صد هزار نفر بود، آنها را لک نامیدند. درباره لُر یا کُرد بودن لکها اختلاف نظر وجود دارد: برخی مانند بدلیسی، اُمان و رابینو لکها را غیر لر و اصلاً کرد میدانند. خاستگاه اصلی لکها را سرزمینهای شمالی [[استان کردستان|کردستان]] دانستهاند که در زمان شاه عباس اول برای حمایت از والیان کرد [[استان لرستان|لرستان]] به سرزمین [[استان لرستان|لرستان]] کوچانده شدند<ref>بدلیسی، امیر شرف خان. '''''شرفنامه'''''. به کوشش محمد عباسی. تهران: 1343، ص 323. </ref><ref name=":0">O.mann, '''''Die Mundarten derlun-stümme''''', Berlin, 1910 , P. xxii – xxIV</ref><ref name=":1">Rabino, "Les tribus du Luristan" , Revue du Monde Musulman, 1916</ref> | |||
لکها به ایلات و طوایفی مانند سِلْسِله، دِلْفان، طَرْحان اَمرایی، بِیْرانْوَند، دالْوَند زند، مافی، باجَلان و... تقسیم میشوند<ref name=":0" /><ref>شیروانی، زینالعابدین. '''''بستان السیاحه'''''. تهران: بی تا، ص 522.</ref>. | |||
لکها در نواحی شمال و شمال باختری [[استان لرستان|لرستان]] و در دشتهای الشتر و خاوه و مناطق سلسله و دلفان، ناحیه سمت چپ صَیْمَرَه و اطراف خرمآباد پراکندهاند. همچنین گروههایی از لکها نیز در مناطق خارج از لرستان مانند کرمانشاه زندگی میکنند. | |||
گویش | گویش لکها شاخهای از [[کردی|زبان کردی]] است<ref>O.mann, "skizzed. Lur Dialeket", SBAK, Wien, 1904. P. 1173-94.</ref>. برخی گویش لکها را اصلاً کرمانجی میدانند که در اثر مجاورت با لرها و در آمیختن واژگان لری با کُرْمانجی، گویش آنها به [[لکی]] تحول یافت. در اوایل سده اخیر شمار خانوارهای برخی طوایف اصلی لک مانند سلسله، دلفان، طرحان و... را 26820 خانوار تخمین زدهاند<ref name=":0" /><ref name=":1" />. لکها اکثراً پیرو اهل حق هستند<ref>تلخیص از مقاله Minorsky, V. (1986). Encyclopedia of Islam, "Lak", Vol, V, Leiden, Brill, PP.616-617.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان لرستان]] | |||
* [[کردی]] | |||
* [[لکی]] | |||
== مآخذ == | |||
1. '''''برهان''''' '''''قاطع'''''. ذیل «لک» 3/1900. | |||
2. بدلیسی، امیر شرف خان. '''''شرفنامه'''''. به کوشش محمد عباسی. تهران: 1343، ص 323. | |||
2. بدلیسی، امیر شرف خان. '''''شرفنامه'''''. به | |||
O.mann, '''''Die Mundarten derlun-stümme''''', Berlin, 1910 , P. xxii – xxIV; Rabino, "Les tribus du Luristan" , Revue du Monde Musulman, 1916. | O.mann, '''''Die Mundarten derlun-stümme''''', Berlin, 1910 , P. xxii – xxIV; Rabino, "Les tribus du Luristan" , Revue du Monde Musulman, 1916. | ||
3. شیروانی، زینالعابدین. '''''بستان | 3. شیروانی، زینالعابدین. '''''بستان السیاحه'''''. تهران: بی تا، ص 522؛ ,O.mann همانجا. | ||
4. O.mann, "skizzed. Lur Dialeket", SBAK, Wien, 1904. P. 1173-94. | 4. O.mann, "skizzed. Lur Dialeket", SBAK, Wien, 1904. P. 1173-94. | ||
نسخهٔ ۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱
لَک، نام شاخهای از کُردهای پراکنده در سرزمین لرستان.
لک واژهای هندی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای صد هزار است[۱]. برخی معتقدند چون شمار نخستین گروه از کردهای کوچنده به لرستان صد هزار نفر بود، آنها را لک نامیدند. درباره لُر یا کُرد بودن لکها اختلاف نظر وجود دارد: برخی مانند بدلیسی، اُمان و رابینو لکها را غیر لر و اصلاً کرد میدانند. خاستگاه اصلی لکها را سرزمینهای شمالی کردستان دانستهاند که در زمان شاه عباس اول برای حمایت از والیان کرد لرستان به سرزمین لرستان کوچانده شدند[۲][۳][۴]
لکها به ایلات و طوایفی مانند سِلْسِله، دِلْفان، طَرْحان اَمرایی، بِیْرانْوَند، دالْوَند زند، مافی، باجَلان و... تقسیم میشوند[۳][۵].
لکها در نواحی شمال و شمال باختری لرستان و در دشتهای الشتر و خاوه و مناطق سلسله و دلفان، ناحیه سمت چپ صَیْمَرَه و اطراف خرمآباد پراکندهاند. همچنین گروههایی از لکها نیز در مناطق خارج از لرستان مانند کرمانشاه زندگی میکنند.
گویش لکها شاخهای از زبان کردی است[۶]. برخی گویش لکها را اصلاً کرمانجی میدانند که در اثر مجاورت با لرها و در آمیختن واژگان لری با کُرْمانجی، گویش آنها به لکی تحول یافت. در اوایل سده اخیر شمار خانوارهای برخی طوایف اصلی لک مانند سلسله، دلفان، طرحان و... را 26820 خانوار تخمین زدهاند[۳][۴]. لکها اکثراً پیرو اهل حق هستند[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1. برهان قاطع. ذیل «لک» 3/1900.
2. بدلیسی، امیر شرف خان. شرفنامه. به کوشش محمد عباسی. تهران: 1343، ص 323.
O.mann, Die Mundarten derlun-stümme, Berlin, 1910 , P. xxii – xxIV; Rabino, "Les tribus du Luristan" , Revue du Monde Musulman, 1916.
3. شیروانی، زینالعابدین. بستان السیاحه. تهران: بی تا، ص 522؛ ,O.mann همانجا.
4. O.mann, "skizzed. Lur Dialeket", SBAK, Wien, 1904. P. 1173-94.
5. رابینو و اُمان. Die Munderten…، همانجا.
ولادیمیر مینورسکی
تلخیص معصومه ابراهیمی
- ↑ برهان قاطع. ذیل «لک»، جلد 3، ص. 1900.
- ↑ بدلیسی، امیر شرف خان. شرفنامه. به کوشش محمد عباسی. تهران: 1343، ص 323.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ O.mann, Die Mundarten derlun-stümme, Berlin, 1910 , P. xxii – xxIV
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Rabino, "Les tribus du Luristan" , Revue du Monde Musulman, 1916
- ↑ شیروانی، زینالعابدین. بستان السیاحه. تهران: بی تا، ص 522.
- ↑ O.mann, "skizzed. Lur Dialeket", SBAK, Wien, 1904. P. 1173-94.
- ↑ تلخیص از مقاله Minorsky, V. (1986). Encyclopedia of Islam, "Lak", Vol, V, Leiden, Brill, PP.616-617.