کوه مَره: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Koohmare-sorkhi-shiraz-510x287.jpg|بندانگشتی|کوه مره در شیراز، قابل بازیابی از https://koohshid.com/blog/%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%85%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%AE%DB%8C/]] | |||
'''کوه مَرّه،''' نام یکی از طوایف بزرگ [[استان فارس]]. | '''کوه مَرّه،''' نام یکی از طوایف بزرگ [[استان فارس]]. | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۲: | ||
* [[استان کهگیلویه و بویراحمد]] | * [[استان کهگیلویه و بویراحمد]] | ||
* [[استان فارس]] | * [[استان فارس]] | ||
* [[شیراز]] | |||
* [[ایل]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۵
کوه مَرّه، نام یکی از طوایف بزرگ استان فارس.
درباره وجه تسمیه این طایفه و واژه مَرّه معنای آن نظرهای گوناگون و گمانهایی زدهاند که در تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد برخی از آنها آمدهاند[۱].
طایفه کوهمره در قدیم در منطقهای به نام کوهمره نزدیک شیراز- اَرّجان سکونت داشتند، و در نواحی کوهمره سُرخی، کوهمره جَروق، کوهمره نَودان و چند جای دیگری تقسیم میشدند. در 1200ق/ 1785م به جهت تاخت و تاز بویراحمدیها، منطقه کوهمره تصرف و به خاک بویراحمدیها پیوست و نام منطقه از میان رفت[۲].
سازمان ایلی کوهمرهایها در گذشته مشخص بود و ایل از چند تیره و زیرتیره تشکیل میشد[۱]. کوهمرهایهای ساکن استان فارس که میان دهستانهای شهرستان شیراز، فیروزآباد و کازرون استان فارس ییلاق و قشلاق میکنند، از بقایای آن ایل هستند[۳]. شمار کوچندگان این طایفه در 1377ش، 1951 خانوار و 16145 نفر گزارش شده است[۴]. کوهمرهایها به سبب مراتع سرسبز و آب و هوای مناسب، کشاورزی پر رونقی دارند. پرورش گوسفند و بز، اسب و الاغ از دیگر مشاغل مردم آن طایفه است[۱][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مجیدی، نورالله. تاریخ و جغرافیای کهگیلویه و بویراحمد. تهران: 1371. ص 111.
- ↑ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات آن. گچساران: 1324، ص 11-12.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 108-111.
- ↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 51.
- ↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص.73.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی