ترکاشوند: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ترکاشوند'''، از ایلات لُر شیعی مذهب [[استان همدان]]. | '''ترکاشوند'''، از ایلات لُر شیعی مذهب [[استان همدان]]. | ||
نظریهای مبتنی بر فقه اللغه عامیانه و غیر علمی وجه تسمیه ترکاشوندها را چنین بیان میکند: ترکاشوندها لرهایی هستند که حدود دو قرن پیش از الشتر لرستان به منطقه ترکنشین همدان کوچیدند و در همزیستی با ترکان آن سرزمین به «ترک شوند» = ترکاشوند معروف شدند | نظریهای مبتنی بر فقه اللغه عامیانه و غیر علمی وجه تسمیه ترکاشوندها را چنین بیان میکند: ترکاشوندها لرهایی هستند که حدود دو قرن پیش از الشتر لرستان به منطقه ترکنشین همدان کوچیدند و در همزیستی با ترکان آن سرزمین به «ترک شوند» = ترکاشوند معروف شدند<ref name=":0">برقعی، محمد. '''''چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند'''''. همدان: 1356، ص 3.</ref>. | ||
ترکاشوندها در شهرها و روستاهای استانهای همدان، کرمانشاه، ایلام و خوزستان و دامنههای ارتفاعات شهرستان نهاوند پراکندهاند.< | ترکاشوندها در شهرها و روستاهای استانهای همدان، کرمانشاه، ایلام و خوزستان و دامنههای ارتفاعات شهرستان نهاوند پراکندهاند<ref>قراگوزلو، غلامحسین. '''''هگمتانه تا همدان'''''. بیجا، بیتا، ص 23-24.</ref><ref>فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، '''''مجموعه کتاب آگاه ایلات و عشایر'''''. تهران: 1362، ص 24-25.</ref><ref>Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», '''''The Nomadic Peoples of Iran''''', edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 177.</ref>. | ||
ترکاشوندها به 4 طایفه رحمتی سلیمانی، ملیجانی و مرشدی تقسیم میشوند که هر کدام نیز به تیرههایی تقسیم میشوند. برخی تعداد تیرههای اصلی ترکاشوند را 12 تیره دانستهاند. کوچکترین واحد اجتماعی در ترکاشوندها «خانواده» است.< | ترکاشوندها به 4 طایفه رحمتی سلیمانی، ملیجانی و مرشدی تقسیم میشوند که هر کدام نیز به تیرههایی تقسیم میشوند. برخی تعداد تیرههای اصلی ترکاشوند را 12 تیره دانستهاند. کوچکترین واحد اجتماعی در ترکاشوندها «خانواده» است<ref>برقعی، محمد. '''''چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند'''''. همدان: 1356، ص 3-4.</ref><ref>Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», '''''The Nomadic Peoples of Iran''''', edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 175.</ref>. | ||
شمار بسیاری از ترکاشوندها کوچنده هستند. گروههایی از آنها در چند دهه اخیر به علل گوناگون مانند از دست رفتن مراتع و چراگاهها و ... ناگزیر به اسکان در سکونتگاههای موقتی دهکدههای اطراف شدند. ترکاشوندها بین ییلاقات خود در دامنههای شمالی کوه الوند و گنجنامه... در استان همدان و قشلاقاتشان در استانهای کرمانشاه و خوزستان در حال کوچند.< | شمار بسیاری از ترکاشوندها کوچنده هستند. گروههایی از آنها در چند دهه اخیر به علل گوناگون مانند از دست رفتن مراتع و چراگاهها و ... ناگزیر به اسکان در سکونتگاههای موقتی دهکدههای اطراف شدند. ترکاشوندها بین ییلاقات خود در دامنههای شمالی کوه الوند و گنجنامه... در استان همدان و قشلاقاتشان در استانهای کرمانشاه و خوزستان در حال کوچند<ref>برقعی، محمد. '''''چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند'''''. همدان: 1356، ص 6.</ref><ref>اماناللهی، سکندر. '''''کوچنشینی در ایران'''''. تهران: 1367، ص 77.</ref>. | ||
ترکاشوندها اکثراً دامدارند. در برخی مناطق نیز به کشاورزی و کارگری در مشاغل پائین شهری نیز سرگرماند. در سالهای اخیر به علت اسکان اجباری اقتصاد کم رونقی دارند.< | ترکاشوندها اکثراً دامدارند. در برخی مناطق نیز به کشاورزی و کارگری در مشاغل پائین شهری نیز سرگرماند. در سالهای اخیر به علت اسکان اجباری اقتصاد کم رونقی دارند<ref>برقعی، محمد. '''''چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند'''''. همدان: 1356، ص 27.</ref><ref>Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», '''''The Nomadic Peoples of Iran''''', edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 188.</ref>. گزارش تفصیلی 1377ش جمعیت ترکاشوندهای کوچنده را 919 خانوار و 6022 نفر تخمین زده است<ref>'''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور.''''' تهران: 1378، ص 14-15. </ref>. ترکاشوندها به گویش لکی صحبت میکنند. برخی محققان گویش آنها را ـ به واسطه همجواری با ایل کرد «جمور» ـ کردی آمیخته با لغات لُری دانستهاند<ref name=":0" /><ref>فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، '''''مجموعه کتاب آگاه ایلات و عشایر'''''. تهران: 1362، ص 19. </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
'''مآخذ | == '''مآخذ''' == | ||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۴
ترکاشوند، از ایلات لُر شیعی مذهب استان همدان.
نظریهای مبتنی بر فقه اللغه عامیانه و غیر علمی وجه تسمیه ترکاشوندها را چنین بیان میکند: ترکاشوندها لرهایی هستند که حدود دو قرن پیش از الشتر لرستان به منطقه ترکنشین همدان کوچیدند و در همزیستی با ترکان آن سرزمین به «ترک شوند» = ترکاشوند معروف شدند[۱].
ترکاشوندها در شهرها و روستاهای استانهای همدان، کرمانشاه، ایلام و خوزستان و دامنههای ارتفاعات شهرستان نهاوند پراکندهاند[۲][۳][۴].
ترکاشوندها به 4 طایفه رحمتی سلیمانی، ملیجانی و مرشدی تقسیم میشوند که هر کدام نیز به تیرههایی تقسیم میشوند. برخی تعداد تیرههای اصلی ترکاشوند را 12 تیره دانستهاند. کوچکترین واحد اجتماعی در ترکاشوندها «خانواده» است[۵][۶].
شمار بسیاری از ترکاشوندها کوچنده هستند. گروههایی از آنها در چند دهه اخیر به علل گوناگون مانند از دست رفتن مراتع و چراگاهها و ... ناگزیر به اسکان در سکونتگاههای موقتی دهکدههای اطراف شدند. ترکاشوندها بین ییلاقات خود در دامنههای شمالی کوه الوند و گنجنامه... در استان همدان و قشلاقاتشان در استانهای کرمانشاه و خوزستان در حال کوچند[۷][۸].
ترکاشوندها اکثراً دامدارند. در برخی مناطق نیز به کشاورزی و کارگری در مشاغل پائین شهری نیز سرگرماند. در سالهای اخیر به علت اسکان اجباری اقتصاد کم رونقی دارند[۹][۱۰]. گزارش تفصیلی 1377ش جمعیت ترکاشوندهای کوچنده را 919 خانوار و 6022 نفر تخمین زده است[۱۱]. ترکاشوندها به گویش لکی صحبت میکنند. برخی محققان گویش آنها را ـ به واسطه همجواری با ایل کرد «جمور» ـ کردی آمیخته با لغات لُری دانستهاند[۱][۱۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
معصومه ابراهیمی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمد. چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند. همدان: 1356، ص 3.
- ↑ قراگوزلو، غلامحسین. هگمتانه تا همدان. بیجا، بیتا، ص 23-24.
- ↑ فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، مجموعه کتاب آگاه ایلات و عشایر. تهران: 1362، ص 24-25.
- ↑ Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», The Nomadic Peoples of Iran, edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 177.
- ↑ برقعی، محمد. چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند. همدان: 1356، ص 3-4.
- ↑ Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», The Nomadic Peoples of Iran, edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 175.
- ↑ برقعی، محمد. چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند. همدان: 1356، ص 6.
- ↑ اماناللهی، سکندر. کوچنشینی در ایران. تهران: 1367، ص 77.
- ↑ برقعی، محمد. چادرنشینان دامدار ایل ترکاشوند. همدان: 1356، ص 27.
- ↑ Ehlers, E., «The Torkashvand of western Iran», The Nomadic Peoples of Iran, edited by Richard Tapper…, London, 2002, P. 188.
- ↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور. تهران: 1378، ص 14-15.
- ↑ فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، مجموعه کتاب آگاه ایلات و عشایر. تهران: 1362، ص 19.