صورتگر، ‌لطفعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۸

صورتگر، ‌لطفعلی (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، ‌نویسنده، شاعر، مترجم.

میرزا لطفعلی خان صورتگر فرزند میرزا آقاخان فرزند لطفعلی خان نقاش مشهور سده 13 ق بود. در شیراز زاده شد. در مدرسه متوسطه شعاعیه به تحصیل پرداخت و ادب و عربی را نزد فرصت الدوله آموخت^[۱]. در هیجده سالگی برای ادامه تحصیل به هندوستان رفت و پس از دو سال به شیراز بازگشت. چندی در اداره دارایی و وزارت معارف مشغول به کار شد و مجله ادبی سپیده دم را به مدت چند سال منتشر کرد^[۲]. در 1306ش از طرف دولت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی رهسپار لندن شد. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت^[۳]. بار دیگر در 1316ش برای ادامه تحصیل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرک دکترا به کشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختری انگلیسی ازدواج کرد و از وی صاحب یک پسر شد^[۴]. پس از ورود به ایران، به مشاغلی چون استادی دانشگاه، مدیریت مجله آموزش و پرورش، ‌ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز، ریاست دانشگاه شیراز و عضویت در فرهنگستان و شورای فرهنگی دست یافت^[۵]. او شاعر نیز بود و حدود ده هزار بیت شعر به سبک خراسانی سرود^[۶]. به روسیه، امریکا و پاکستان سفرهایی کرد. سرانجام در شیراز درگذشت. از آثارش می‌توان ترجمه عشاق ناپل، سخن سنجی، تاریخ ادبیات انگلیس، برگهای پراکنده، علم اقتصاد، ادبیات غنایی ایران و ادبیات توصیفی ایران را نام برد^[۷].

مآخذ

ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
رکن زاده آدمیت، ‌حسین. دانشمندان و سخن سرایان فارس. تهران: اسلامیه و خیّام، ‌چ 1، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 582.
«یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.
افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 583.
«یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.
اثرآفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.

ابوالقاسم رادفر

↑ ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
↑ رکن زاده آدمیت، ‌حسین. دانشمندان و سخن سرایان فارس. تهران: اسلامیه و خیّام، ‌ 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
↑ افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 582.
↑ «یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.
↑ افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 583.
↑ «یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.
↑ اثرآفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.

[1] ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.

[2] رکن زاده آدمیت، ‌حسین. دانشمندان و سخن سرایان فارس. تهران: اسلامیه و خیّام، ‌ 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.

[3] افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 582.

[4] «یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.

[5] افشار، ‌ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 583.

[6] «یادی از صورتگر»، ‌هنر و مردم. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.

[7] اثرآفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''صورتگر، ‌لطفعلي''' (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، ‌نويسنده، شاعر، مترجم.
+'''صورتگر، ‌لطفعلی''' (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، ‌نویسنده، شاعر، مترجم.
-ميرزا لطفعلي خان صورتگر فرزند ميرزا آقاخان فرزند لطفعلي خان نقاش مشهور سدة 13 ق بود. در شيراز زاده شد. در مدرسة متوسطه شعاعيه به تحصيل پرداخت و ادب و عربي را نزد فرصت الدوله آموخت.<sup>1</sup> در هيجده سالگي براي ادامة تحصيل به هندوستان رفت و پس از دو سال به شيراز بازگشت. چندي در ادارة دارايي و وزارت معارف مشغول به كار شد و مجلة ادبي ''سپيده دم'' را به مدت چند سال منتشر كرد.<sup>2</sup> در 1306ش از طرف دولت براي تحصيل در رشته زبان و ادبيات انگليسي رهسپار لندن شد. پس از پايان تحصيلات به ايران بازگشت و در دانشكدة ادبيات و دانشسراي عالي به تدريس پرداخت.<sup>3</sup> بار ديگر در 1316ش براي ادامة تحصيل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرك دكترا به كشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختري انگليسي ازدواج كرد و از وي صاحب يك پسر شد.<sup>4</sup> پس از ورود به ايران، به مشاغلي چون استادي دانشگاه، مديريت مجلة ''آموزش و پرورش''، ‌رياست دانشكدة ادبيات دانشگاه شيراز، رياست دانشگاه شيراز و عضويت در فرهنگستان و شوراي فرهنگي دست يافت.<sup>5</sup> او شاعر نيز بود و حدود ده هزار بيت شعر به سبك خراساني سرود.<sup>6</sup> به روسيه، امريكا و پاكستان سفرهايي كرد. سرانجام در شيراز درگذشت. از آثارش مي‌توان ''ترجمة عشاق ناپل، سخن سنجي، تاريخ ادبيات انگليس، برگهاي پراكنده، علم اقتصاد، ادبيات غنايي ايران'' و ''ادبيات توصيفي'' ايران را نام برد.<sup>7</sup>
+میرزا لطفعلی خان صورتگر فرزند میرزا آقاخان فرزند لطفعلی خان نقاش مشهور سده 13 ق بود. در [[شیراز]] زاده شد. در مدرسه متوسطه شعاعیه به تحصیل پرداخت و ادب و عربی را نزد فرصت الدوله آموخت<ref>'''''ارمغان'''''. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.</ref>. در هیجده سالگی برای ادامه تحصیل به هندوستان رفت و پس از دو سال به [[شیراز]] بازگشت. چندی در اداره دارایی و وزارت معارف مشغول به کار شد و مجله ادبی ''سپیده دم'' را به مدت چند سال منتشر کرد<ref>رکن زاده آدمیت، ‌حسین. '''''دانشمندان و سخن سرایان فارس'''''. تهران: اسلامیه و خیّام، ‌ 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.</ref>. در 1306ش از طرف دولت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی رهسپار لندن شد. پس از پایان تحصیلات به [[کشور ایران|ایران]] بازگشت و در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت<ref>افشار، ‌ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 582.</ref>. بار دیگر در 1316ش برای ادامه تحصیل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرک دکترا به کشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختری انگلیسی ازدواج کرد و از وی صاحب یک پسر شد<ref>«یادی از صورتگر»، '''''‌هنر و مردم'''''. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.</ref>. پس از ورود به ایران، به مشاغلی چون استادی دانشگاه، مدیریت مجله ''آموزش و پرورش''، ‌ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز، ریاست دانشگاه شیراز و عضویت در فرهنگستان و شورای فرهنگی دست یافت<ref>افشار، ‌ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 583.</ref>. او شاعر نیز بود و حدود ده هزار بیت شعر به سبک خراسانی سرود<ref>«یادی از صورتگر»، '''''‌هنر و مردم'''''. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.</ref>. به روسیه، امریکا و پاکستان سفرهایی کرد. سرانجام در [[شیراز]] درگذشت. از آثارش می‌توان ''ترجمه عشاق ناپل، سخن سنجی، تاریخ ادبیات انگلیس، برگهای پراکنده، علم اقتصاد، ادبیات غنایی ایران'' و ''ادبیات توصیفی'' ایران را نام برد<ref>'''''اثرآفرینان'''.'' به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== مآخذ ==
 # '''''ارمغان'''''. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
-# ركن زادة آدميت، ‌حسين. '''''دانشمندان و سخن سرايان فارس'''''. تهران: اسلاميه و خيّام، ‌چ 1، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
+# رکن زاده آدمیت، ‌حسین. '''''دانشمندان و سخن سرایان فارس'''''. تهران: اسلامیه و خیّام، ‌چ 1، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
-# افشار، ‌ايرج. '''''راهنماي كتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دي 1348)، ‌ص 582.
+# افشار، ‌ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 582.
-# «يادي از صورتگر»، '''''‌هنر و مردم'''''. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.
+# «یادی از صورتگر»، '''''‌هنر و مردم'''''. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ‌ص 10.
-# افشار. '''''همان'''''. ص 583.
+# افشار، ‌ایرج. '''''راهنمای کتاب'''''. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ‌ص 583.
-# «يادي از صورتگر»، '''''همان'''''. ص 6.
+# «یادی از صورتگر»، '''''‌هنر و مردم'''''. ‌ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.
-# '''''اثرآفرينان'''.'' به كوشش عبدالحسين نوايي، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1379، ج 4، ص 61.
+# '''''اثرآفرینان'''.'' به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.
 ابوالقاسم رادفر