پرش به محتوا

سیاست نامه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''سياست نامه،''' يا سيرالملوك/ از آثار با ارزش نثر فارسي (در سدة 5ق/ 11م) و آيين مملكت‌داري و فرمانروايي است.<sup>1</sup> تأليف خواجه نظام الملك طوسي<sup>*</sup> (408 / 410 ـ 485ق/ ؟م)، خواجه نظام‌الملك اين اثر را در اواخر سدة 5ق در 51 فصل به نگارش درآورد.<sup>2</sup> اين ك...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''سياست نامه،''' يا سيرالملوك/ از آثار با ارزش نثر فارسي (در سدة 5ق/ 11م) و آيين مملكت‌داري و فرمانروايي است.<sup>1</sup> تأليف خواجه نظام الملك طوسي<sup>*</sup> (408 / 410 ـ 485ق/ ؟م)، خواجه نظام‌الملك اين اثر را در اواخر سدة 5ق در 51 فصل به نگارش درآورد.<sup>2</sup> اين كتاب پس از قتل خواجه نظام‌الملك، وزير بزرگ سلجوقي مدون شد.<sup>3</sup> اين اثر به چند دسته: 1ـ پند و اندرز ، 2ـ نقل‌هايي از قرآن مجيد، حديث‌ها و گفته‌هاي مشاهير ، 3ـ حكايت‌هاي كوتاه، 4ـ حكايت‌هاي بلند، 5ـ شرح وقايع عهد نويسنده ، 6ـ روايات تاريخي و 7ـ تفسير، تقسيم مي‌شود.<sup>4</sup> صاحب‌نظران دو ويژگي عمده از نظر سبك بيان براي سياست‌نامه قائل شده‌اند: 1ـ ساختار واژگاني و نحوي آن كه چون نثر بلعمي ساده و روان است، 2ـ از نظر ساختار معنايي و تمهيدات ادبي اندكي تازگي در آن ديده مي شود و به نثر بيهقي شباهت دارد.<sup>5</sup> نظام‌الملك در سياست‌نامه خود از لحاظ صرف و نحو و جمله‌بندي كمتر از بيهقي و ابونصر مشكان از زبان عربي تأثير پذيرفته و در كتابش  از جمله‌هاي پيچيدة بيهقي اثري نيست<sup>6</sup> سياست‌نامه را مي توان چكيدة انديشه‌ها و سليقه‌هاي نظام‌الملك دانست.<sup>8</sup> از مهم‌ترين چاپ‌هاي آن، چاپ‌هاي شفر (پاريس، 1891م)، عباس اقبال (تهران، 1320ش)، ‌عبدالرحيم خلخالي (تهران، 1310ش) و مرتضي مدرسي چهاردهي (تهران، 1334ش) هستند.<sup>9</sup>
'''سیاست نامه،''' یا سیرالملوک/ از آثار با ارزش نثر فارسی (در سده 5ق/ 11م) و آیین مملکت‌داری و فرمانروایی است<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآ‎ثار'''''. ‌تهران: امیرکبیر، 1372، ص238.</ref>. تألیف خواجه نظام الملک طوسی<sup>*</sup> (408 / 410 ـ 485ق/ ؟م)، خواجه نظام‌الملک این اثر را در اواخر سده 5ق در 51 فصل به نگارش درآورد<ref>صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، 1347، ج2، ص904.</ref>. این کتاب پس از قتل خواجه نظام‌الملک، وزیر بزرگ [[سلجوقیان|سلجوقی]] مدون شد<ref name=":0">یوسفی، غلامحسین. '''''دیداری با اهل قلم'''''. تهران: علمی، 1375، ج1، ص119.</ref>. این اثر به چند دسته:  


'''مآخذ:'''
# پند و اندرز؛
# نقل‌هایی از قرآن مجید، حدیث‌ها و گفته‌های مشاهیر؛
# حکایت‌های کوتاه؛
# حکایت‌های بلند؛
# شرح وقایع عهد نویسنده؛
# روایات تاریخی؛ و
# تفسیر، تقسیم می‌شود<ref>خواجه نظام الملک طوسی. '''''سیرالملوک یا سیاست‌نامه.''''' به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340،  ص 21 ـ  25 (به اختصار).</ref>.


# طبري ، محمدعلي. '''''زبدةالآ‎ثار'''''. ‌تهران: اميركبير، 1372، ص238.
صاحب‌نظران دو ویژگی عمده از نظر سبک بیان برای سیاست‌نامه قائل شده‌اند:
# صفا، ذبيح الله. '''''تاريخ ادبيات در ايران'''''. تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج2، ص904.
 
# يوسفي، غلامحسين. '''''ديداري با اهل قلم'''''. تهران: علمي، چ5، 1375، ج1، ص119.
# ساختار واژگانی و نحوی آن که چون نثر بلعمی ساده و روان است؛
# خواجه نظام الملك طوسي. '''''سيرالملوك يا سياست‌نامه.''''' به اهتمام هيوبرت دارك، تهران: بنگاه ترجمه و نشر كتاب، 1340،  ص 21 ـ  25 (به اختصار).
# از نظر ساختار معنایی و تمهیدات ادبی اندکی تازگی در آن دیده می شود و به نثر بیهقی شباهت دارد<ref>تمیم‌داری، احمد. '''''کتاب ایران، تاریخ ادب پارسی'''''. تهران: انتشارات بین المللی الهدی، 1379، ج.1، ص126.</ref>.
# تميم‌داري، احمد. '''''كتاب ايران؛ تاريخ ادب پارسي'''''. تهران: انتشارات بين المللي الهدي، چ1، 1379، ص126.
 
# بهار(ملك الشعرا)، محمدتقي. '''''سبك شناسي'''''. تهران: كتاب‌هاي پرستو، چ4، 2536 (1356)، ج2، ص 96.
نظام‌الملک در سیاست‌نامه خود از لحاظ صرف و نحو و جمله‌بندی کمتر از بیهقی و ابونصر مشکان از زبان عربی تأثیر پذیرفته و در کتابش  از جمله‌های پیچیده بیهقی اثری نیست<ref>بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک شناسی'''''. تهران: کتاب‌های پرستو، چ4، 2536 (1356)، ج2، ص 96.</ref>. سیاست‌نامه را می توان چکیده اندیشه‌ها و سلیقه‌های نظام‌الملک دانست<ref name=":0" />. از مهم‌ترین چاپ‌های آن، چاپ‌های شفر (پاریس، 1891م)، عباس اقبال (تهران، 1320ش)، ‌عبدالرحیم خلخالی (تهران، 1310ش) و مرتضی مدرسی چهاردهی (تهران، 1334ش) هستند<ref>خواجه نظام الملک طوسی . '''''سیرالملوک یا سیاست نامه'''''. به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340، ص9 ـ10.</ref>.
# يوسفي، غلامحسين. همان‌جا.
 
# خواجه نظام الملك طوسي . '''''سيرالملوك يا سياست نامه'''''. همان، ص9 ـ10.
== مآخذ ==
# طبری، محمدعلی. '''''زبده الآ‎ثار'''''. ‌تهران: امیرکبیر، 1372، ص238.
# صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج2، ص904.
# یوسفی، غلامحسین. '''''دیداری با اهل قلم'''''. تهران: علمی، چ5، 1375، ج1، ص119.
# خواجه نظام الملک طوسی. '''''سیرالملوک یا سیاست‌نامه.''''' به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340،  ص 21 ـ  25 (به اختصار).
# تمیم‌داری، احمد. '''''کتاب ایران؛ تاریخ ادب پارسی'''''. تهران: انتشارات بین المللی الهدی، چ1، 1379، ص126.
# بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک شناسی'''''. تهران: کتاب‌های پرستو، چ4، 2536 (1356)، ج2، ص 96.
# یوسفی، غلامحسین. همان‌جا.
# خواجه نظام الملک طوسی . '''''سیرالملوک یا سیاست نامه'''''. همان، ص9 ـ10.


ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۲

سیاست نامه، یا سیرالملوک/ از آثار با ارزش نثر فارسی (در سده 5ق/ 11م) و آیین مملکت‌داری و فرمانروایی است[۱]. تألیف خواجه نظام الملک طوسی* (408 / 410 ـ 485ق/ ؟م)، خواجه نظام‌الملک این اثر را در اواخر سده 5ق در 51 فصل به نگارش درآورد[۲]. این کتاب پس از قتل خواجه نظام‌الملک، وزیر بزرگ سلجوقی مدون شد[۳]. این اثر به چند دسته:

  1. پند و اندرز؛
  2. نقل‌هایی از قرآن مجید، حدیث‌ها و گفته‌های مشاهیر؛
  3. حکایت‌های کوتاه؛
  4. حکایت‌های بلند؛
  5. شرح وقایع عهد نویسنده؛
  6. روایات تاریخی؛ و
  7. تفسیر، تقسیم می‌شود[۴].

صاحب‌نظران دو ویژگی عمده از نظر سبک بیان برای سیاست‌نامه قائل شده‌اند:

  1. ساختار واژگانی و نحوی آن که چون نثر بلعمی ساده و روان است؛
  2. از نظر ساختار معنایی و تمهیدات ادبی اندکی تازگی در آن دیده می شود و به نثر بیهقی شباهت دارد[۵].

نظام‌الملک در سیاست‌نامه خود از لحاظ صرف و نحو و جمله‌بندی کمتر از بیهقی و ابونصر مشکان از زبان عربی تأثیر پذیرفته و در کتابش  از جمله‌های پیچیده بیهقی اثری نیست[۶]. سیاست‌نامه را می توان چکیده اندیشه‌ها و سلیقه‌های نظام‌الملک دانست[۳]. از مهم‌ترین چاپ‌های آن، چاپ‌های شفر (پاریس، 1891م)، عباس اقبال (تهران، 1320ش)، ‌عبدالرحیم خلخالی (تهران، 1310ش) و مرتضی مدرسی چهاردهی (تهران، 1334ش) هستند[۷].

مآخذ

  1. طبری، محمدعلی. زبده الآ‎ثار. ‌تهران: امیرکبیر، 1372، ص238.
  2. صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج2، ص904.
  3. یوسفی، غلامحسین. دیداری با اهل قلم. تهران: علمی، چ5، 1375، ج1، ص119.
  4. خواجه نظام الملک طوسی. سیرالملوک یا سیاست‌نامه. به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340،  ص 21 ـ  25 (به اختصار).
  5. تمیم‌داری، احمد. کتاب ایران؛ تاریخ ادب پارسی. تهران: انتشارات بین المللی الهدی، چ1، 1379، ص126.
  6. بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. سبک شناسی. تهران: کتاب‌های پرستو، چ4، 2536 (1356)، ج2، ص 96.
  7. یوسفی، غلامحسین. همان‌جا.
  8. خواجه نظام الملک طوسی . سیرالملوک یا سیاست نامه. همان، ص9 ـ10.

ابوالقاسم رادفر

  1. طبری، محمدعلی. زبده الآ‎ثار. ‌تهران: امیرکبیر، 1372، ص238.
  2. صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، 1347، ج2، ص904.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ یوسفی، غلامحسین. دیداری با اهل قلم. تهران: علمی، 1375، ج1، ص119.
  4. خواجه نظام الملک طوسی. سیرالملوک یا سیاست‌نامه. به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340،  ص 21 ـ  25 (به اختصار).
  5. تمیم‌داری، احمد. کتاب ایران، تاریخ ادب پارسی. تهران: انتشارات بین المللی الهدی، 1379، ج.1، ص126.
  6. بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. سبک شناسی. تهران: کتاب‌های پرستو، چ4، 2536 (1356)، ج2، ص 96.
  7. خواجه نظام الملک طوسی . سیرالملوک یا سیاست نامه. به اهتمام هیوبرت دارک، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1340، ص9 ـ10.