اربعین
اربعین، واژهیی عربی بهمعنی چهل، چهلم و چلّه، که در زمینههای مختلف فرهنگ اسلامی، کاربردهای متفاوت دارد. اربعین (= اربعون)، در سنّت تألیف بهمعنای کتابی مشتمل بر چهل حدیث، و عنوان مشترک بر شماری نوشتههای دربرگیرنده 40 حدیث، در فرهنگ عامه بهمعنای چهلمین روز درگذشت متوفی، در عرفان عملی بهمعنای چهل روز ریاضت و مراقبه است[۱]. عدد اربعین ـ 40 ـ در علم اعداد عدد کامل و سنّ 40 نشانه کمال تلقی میشود[۲]. حافظ میگوید:
که ای صوفی! شراب آنگه شود صاف / که در شیشه برآرد اربعینی[۳]
معروفترین کاربرد شفاهی اصطلاح اربعین در عالم تشیّع، به مناسبت چهلمین روز شهادت امام حسین است که در روز بیستم صفر هر سال (چهل روز پس از عاشورا: دهم محرم) مراسم ویژهیی در سرتاسر جهان تشیّع برگزار میگردد[۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاكبر. لغتنامه. ذیل مدخل، ص 1636.
- ↑ امین، علینقی. علم اعداد. تهران: دایرهالمعارف ایرانشناسی، 1383، ص 17ـ 28.
- ↑ دیوان حافظ. چاپ خلیل خطیب رهبر، غزل 483، ص 658.
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. ذیل مدخل، ج 1، ص 85
- ↑ دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ذیل «اربعین»، تهران: 1377، 7/430-431.