بروکی
بروكی، یا «برو» از طوایف ایل زیلان در استان اذربایجان غربی.
نام طایفه از جدشان «برو» گرفته شده است. این طایفه «نمیری» هم نامیده میشوند[۱].
پس از پیوستن قلیكیها (جباری) به طایفه بروكی، این طایفه از ایل زیلان جدا شد و یك طایفه مستقل را تشكیل داد. بعدها قلیكیها نیز از طایفه بروكی جدا شدند[۲].
نیمی از بروكیها كوچنده هستند و در دهستان چالدران جنوبی در شهرستان چالدران و دهستان زنگبار در بخش پلدشت شهرستان ماكو در استان اذربایجان غربی ییلاق و قشلاق میكنند[۳].
سازمان ایلی بروكی به طایفه، باو و اوبه تقسیم میشود. بروكیها به دو طایفه بروكی نمیری و قلیكی جباری تقسیم میشوند. بروكی نمیری نیز به 10 باو: خلكی، چرویی، قفقازی و ... و 8 اوبه به نامهای: علیهیی عارف معصوم، قاسم حاجی حسن، یوسف مهار و ... تقسیم میشوند. رئیس طایفه بروكی نمیری از اوبه عادل اقاست[۴].
بروكیها به دامپروری و زراعت مشغولاند. شمار جمعیت كوچنده بروكیها در 1377ش، 484 خانوار و 3701 نفر گزارش شده است[۵].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 115-116.
- ↑ ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 115-116. .
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت دهستانها. تهران: 1378، ص 24 و 27.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. همانجا، ص 119-118.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1371، ص 26.