تاس
ظاهر
تاس، از گروه سازهای پوست صدا*ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف یا منفرد است.
این ساز و دوتپله* در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرد و در واقع نقاره کردی محسوب میشود. این ساز متشکل از یک یا دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس مس یا برنج است. بر دهانه کاسه پوست کشیده شده است و آن را با دو مضراب از جنس چرم، لاستیک یا چوب، که دوال نام دارد، مینوازند. امروزه از تاس بیشتر در خانقاه قادریه کردستان در مرحله ذکر قیام استفاده میکنند. از این ساز گاهی در خانقاههای نقشبندیه در کردستان نیز استفاده میکنند[۱][۲].
مآخذ
محمدرضا درویشی