عیدی سازی

عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه می‌شد، با سمه‌های چاپ شده بر کاغد بود که به آن‌ها عیدی سازی می‌گفتند. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه می‌ساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم می‌آمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده می‌شدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سال‌های آموزش شاگرد بود. ملاهای مکتب‌خانه در بخشی از برگ‌ها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را می‌نوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیه‌ها، پیشکش‌هایی برای آموزگاران می‌آوردند. عیدی سازی، گونه‌ای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان می‌دهد.

علی بوذری