آقا میرک
آقا میرک، [میرجلالالدین اصفهانی] (سده 10ق / 16م) نگارگر و مذهب ایرانی و از هنرمندان برجسته مکتب دوم تبریز[۱].
در اصفهان به دنیا آمد ولی بیشتر عمر خود را در تبریز گذراند، به همین دلیل به «آقا میرک تبریزی» نیز شهرت دارد[۲]. در کارگاه کتابسازی شاه تهماسب اول کار میکرد و مدتی نیز سرپرستی آنجا را بر عهده گرفت[۱]. گویا از شاگردان با استعداد کمالالدین بهزاد* بود و از دستاوردهای او بسیار بهره برد[۳]. او علاوه بر نقاشی، در تذهیب و خطاطی نیز تبحر داشت[۴]. دقت و ظرافت در نمایش جزئیات یک تصویر، به کارگیری رنگهای روشن و شفاف و ایجاد هماهنگی در تلفیق رنگها، از ویژگیهای برجسته آثار اوست[۱].
در مصورسازی نسخههای خمسه تهماسبی* و شاهنامه تهماسبی* با نقاشان دیگر درباره شاه تهماسب همکاری کرده است. از جمله آثار او: انوشیروان در خرابه (1539/ 946ق). بازگشت شاپور به نزد خسرو (1540/ 947ق).
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ پاکباز، روئین (1378). دایرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 34.
- ↑ دایرهالمعارف تشیع (1366). بنیاد طاهر. تهران، جلد اول، ص131-130.
- ↑ کریمزاده تبریزی، محمدعلی (1376). احوال و آثار نقاشان قدیم ایران و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. تهران: چاپخانه مروی، ص132.
- ↑ دایرهالمعارف تشیع (1366). بنیاد طاهر. تهران، جلد اول، ص 131.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
علی بوذری