ورقه و گلشاه
ورقه و گلشاه. نسخه مصور.
قدیمیترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی[۱].
مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه میپردازد[۲].
این نسخه دارای 71 نگاره افقی کوچک است، که صحنههای مختلف داستان را به ترتیبی خاص مینمایانند[۱].
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بودهاست[۳]. در این تصاویر، آدمها و جانوران و گیاهان با خطوط شکلساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شدهاند[۳] و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچکهای تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینههای این دوران است[۱]. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.
- ↑ لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ شریفزاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخنگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
علی بوذری