بوق
بوق، بُق یا باقی، سازی از سازهای هوا صدای* قدیمی در ایران.
این ساز در انواع متنوع و شكلها و اندازههای مختلف ساخته میشود كه برخی از نمونههای آن هنوز رایج است. بوق كاربردهای مختلفی داشته و در جمع سازهای نقارهخانه*، میادین جنگ، مراسم عزاداری مذهبی، حمامها و ... به كار میرفته است. نقش اصلی بوق را میتوان در خبررسانی و انتقال پیامها از طریق نشانهها، اصوات و فیگورهای صوتی داشت. انواع بوق را از مسی، برنج یا آلیاژهای مشابه، شاخ، صدف، نی، برگ یا پوست درخت و مانند آنها میساختند. برخی از انواع بوق را شیپور مینامند[۱][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمد رضا درویشی