دَمام
دَمام، سازی از خانوادهی پوست صدا*ی دو طرفه که در بوشهر کم و بیش در خوزستان متداول است.
دَمام نوعی دهل دو طرفه است که در منطقه بوشهر در مراسم عزاداری محرم کاربرد دارد احتمال دارد که دمام را در سدههای پیشین از آفریقا یا هندوستان به بوشهر آورده باشند. این ساز از یک استوانه چوبی و یا فلزی تشکیل شده که بر دو سر آن به شکل خاصی پوست کشیدهاند پوستها از طریق طوقهها (در هر طرف دمام دو طوقه ا ست) و یک رشته ریسمان به بدنه متصل میشوند.
دمام در سه اندازه و با سه نقش به نامهای دمام معمولی، دمام غمبر و دمام اشکون به کار میروند. نقش هر یک از سه نوع دمام مشخص و با نقش دیگری متفاوت است. براساس اعتقادات مردم بوشهر، تعداد دمامهایی که در دستهها به کار میروند باید طاق و معمولاً میان 7 تا 11، یا گاه بیشتر باشد. دمامها را تعدادی شبح* و یک بوق* شاخی همراهی میکنند. حاصل اجرای گروه دمام، یک موسیقی پلی ریتمی است. گروه دمام وظیفهی اعلام شروع مراسم عزاداری را در ماههای محرم، صفر و گاه رمضان برعهده دارد با چوب قسمت راست دمام و با دست به سمت چپ آن مینوازند[۱][۲]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی