دهر
دهر، در لغت به معنی روزگار و در اصطلاح دارای دو معنا است: 1) معنای دینی ـ کلامی: این معنا بر بنیاد دو ایه و یک حدیث شکل گرفته است[۱]. دهر در این معنا، گاه افریده خداوند به شمار امده است (دهر= روزگار) و گاه از اسماء الحسنی محسوب شده است[۲]. 2) معنای کلامی ـ فلسفی: در فلسفه از دهر معانی مختلفی به دست دادهاند: الف) امر محیط بر زمان: دیدگاه ابنسینا[۳]. ب) نسبت متغیر به ثابت: دیدگاه میرداماد[۴] بر مبنای نظر میرداماد میتوان عوالم را به سه عالم فرودین یا عالم زمان و عالم میانی یا عالم دهر و عالم برین یا عالم سرمد* تقسیم کرد[۵].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ الجاثیه. 24؛ الانسان. 1.
- ↑ ابوالبقا. کلیات العلوم. 2/332؛ تهانوی. کشاف اصطلاحات. 1/480، فیروزابادی. القاموس المحیط. مدخل «دهر»؛ طریحی. مجمعالبحرین. 3/305؛ زمخشری. کشاف. 4/291.
- ↑ ابنسینا. نجاه. 118.
- ↑ میرداماد. قبسات. 109؛ ملاصدرا. اسفار. 4/147؛ سبزواری، ملاهادی. رسائل. 520.
- ↑ میرداماد. قبسات. 7-9؛ ملاصدرا. اسفار. 3/147-148.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه