آدميّت
آدميّت، نام دو هفتهنامه در عصر مشروطيت، كه هر يك مدتي در تهران و شيراز انتشار يافتند.
1) نامه هفتگي آدميت تهران يكسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار كرد. اين روزنامه با آنكه گرايش اجتماعي و سياسي داشت با مشروطهخواهان مخالفت ميورزيد و مدير آن ميرزا عبدالمطلب يزدي به تصريح ادوارد برون در معرض سوء ظن آزاديخواهان قرار داشت او در دورة استبداد صغير جزو ياران محمدعلي شاه قرار گرفت و جزو اعضاي دادگاه ضدانقلابي شاه مستبد در آمد و پس از فرار محمدعلي شاه، دستگير و به زندان محكوم شد.(1)
زمان شروع و تعطيلي روزنامه به درستي معلوم نيست. رابينو قسمتي از سرمقالة سومين شمارة 28 جماديالاول 1327ق را در كتاب خود آورده است.
2) نامه هفتگي آدميت شيراز به مديريت محمدحسين ركنزاده آدميت شاعر و دانشمند شيرازي در سال 1305ش در آن شهر منتشر شد. اين روزنامه تصاويري داشت و در سرلوحة هر شماره تصويري از سعدي در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقالههاي اين هفتهنامه در موضوعات اجتماعي و اقتصادي و بقية مطالب آن خبري بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهاي ساحلي خليج فارس و درياي عمان. در سال اوّل كتابي به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقي در آن چاپ ميشد.
آدميت هيچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از آن به چاپ رسيد.(2)
مآخذ:
1- كسروي، سيد احمد. تاريخ مشروطة ايران. تهران: 1356، ص 480.
2- براون، ادوارد. تاريخ مطبوعات و ادبيات در ايران در دورة مشروطيت. ترجمه و تحشية محمد عباسي، تهران: ص 165-166؛ رابينو، ه. ل. روزنامههاي ايران. ترجمه و تدوين جعفر خماميزاده، تهران، 1372، ص 33-34؛ صدرهاشمي، محمد. تاريخ جرايد و مجلات ايران. ج 1، اصفهان: 1327، ص 103-105؛ كسروي، سيد احمد. تاريخ مشروطة ايران. تهران: 1356، ص 480.
سیدعلی آلداود