حسین کسبیان
كسبیان، حسین، بازیگر تیاتر، (1312ش- 1385).
در تهران متولد شد و 1332 ش به هنرستان هنرپیشگی رفت و دورة سه سالة هنرستان را گذراند و آنگاه به صورت حرفهای به روی صحنه رفت. در 1337 به گروه تئاتر آناهیتا پیوست و چندی نگذشت كه از آن گروه جدا شد.1 در همان زمان به همراهی عزت الله انتظامی در نمایشنامة «هیاهوی بسیار برای هیچ» باز كرد.
در 1338 به استخدام ادارة هنرهای دراماتیك ادارة كُلّ هنرهای زیبای كشور در آمد. در این سال در نمایشنامة «سیاه» نوشتهی علی نصیریان شركت و بازی كرد. در سال 1339 به گروه هنر ملی پیوست و به همراهی این گروه برای اجرای نمایشنامههای عروسكی «روب در دیاری غریب» و «قصهی ماه پنهان»، نوشتة بهرام بیضایی و نمایشنامة «آلونك» نوشتة كورس سلحشور به فرانسه رفت و در این نمایشها نقش «سیاه» را ایفا كرد؛ این نمایشها در تالار 25 شهریور (سنگلج) نیز به روی صحنه آمد.
در نمایشنامة «پهلوان اكبر میمیرد» نوشتة بیضایی در نقش پیرمرد می فروش و سپس در «سلطان مار» اثر همو در نقش سیاه به روی صحنه رفت و در سیاه بازی خوش درخشید.2
كسیبان در چند فیلم سینمایی مانند «شازده اصحاب» به كارگردانی بهمن فرمانآرا در 1353 و در مجموعه فیلمهای رنگی تلویزیونی مانند «سمك عیار» به كارگردانی محمدرضا ارصلانی و باربد طاهری شركت كرد.3
او عضو هیأت رئیسة گروه هنر ملی بود و در بعضی از نمایشهای گروه دستیار عباس جوانمرد (سرپرست گروه) بود.4
زارع شیكاگو، عروس ثریا، پنجه، اتللو، عروس فرهنگی، مرگ در پائیز، مردهخورها، مسافران، معركه، فالگوش، قیمت آهن چنده، محاق، محلل5 و ضیافت و میراث6 از جمله نمایشهایی هستند كه او در آنها نقشهایی را برعهده داشته است. آخرین حضور كسبیان در صحنه تئاتر، باز در نمایش «الموت» در تئاتر شهر درسال 1382 بود بود. در مراسم افتتاحیه بیست و چهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در 1384 نیز از او تجلیل شد.7
حسین كسبیان در 14 اردیبهشت 1385 پس یك بیماری طولانی درگذشت.
منابع و مآخذ:
1- ماهنامة فیلم: شماره 347، خرداد 1385، ص 20.
2- تهران مصور: شماره 1390، از چهارشنبه 30 اردیبهشت تا 6 خرداد 1349، ص 15.
3- مهرابی، مسعود. تاریخ سینمای ایران از آغاز تا 1357، تهران: نشر پیكان، 1383، 189، 383.
4- ماهنامه فیلم: همانجا ص 20.
5- دانشنامه سینمای ایران: عباس بهارلو، تهران، نشر قطره، چاپ اول 13863، ص 367.
6- تهران مصور: همان، ص 15.
7- ماهنامة فیلم: همانجا.
محمود عزیزی و کاظم شهبازی