پرش به محتوا

هفت اورنگ(ادبیات)

از ویکی ایران

هفت اورنگ، مجموعه‌ای از هفت مثنوی از عبدالرحمان جامی[۱].

گویا جامی ابتدا 5 مثنوی از این مجموعه را به شیوه خمسه نظامی گنجوی و امیرخسرو دهلوی سروده و سپس دو مثنوی دیگر به آن افزوده است[۲].

این مثنوی‌ها عبارتند از:

سلسله‌الذهب در بیان حقایق عرفانی شامل سه دفتر، در بحر خفیف و سروده 877ق / 1472م.

سلامان و ابسال حاوی اشارات عرفانی و اخلاقی با حکایات و تمثیلات در بحر مسدس، بر وزن مثنوی مولوی و سروده 887ق / 1482م[۳]. شیوه رمزی این مثنوی مهم و عمیق ترین اثر جامی است[۴].

تحفه الاحرار در وعظ و تربیت و در بحر سریع و بر وزن مخزن‌الاسرار نظامی و مطالع الانوار امیر خسرو، سروده 886ق / 1481م.

سبحه الابرار در سلوک و تربیت و تهذیب در بحر رمل مسدس و بر وزنی تازه و سروده 887ق / 1482م.

یوسف و زلیخا سروده 888ق / 1483م در بحر هزج مسدس مقصور و بر وزن خسرو و شیرین نظامی[۵].

6ـ لیلی و مجنون در بحر هزج مسدس، بر وزن لیلی و مجنون نظامی و سروده 889ق / 1484م.

7ـ خردنامه اسكندری در حِکَم و مواعظ از زبان فیلسوفان در بحر متقارب مثمن، ‌بر وزن اسكندرنامه نظامی و سروده ح 890ق / 1485م.6

مآخذ

  1. براون، ادوارد. از سعدی تا جامی. ترجمه علی اصغر حكمت، تهران: ابن سینا، 1351، ص 765.
  2. حكمت، علی اصغر. جامی. ‌تهران: چاپخانه بانک ملی، 1320، ص 183.
  3. عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ‌ص سیزده و چهارده (مقدمه).
  4. زرین‌كوب، عبدالحسین. با كاروان حلّه. تهران: جاویدان، 1362، ص 257.
  5. عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص 15.
  6. مدرس گیلانی مرتضی. مقدمه بر هفت اورنگ جامی. تهران: كتابفروشی سعدی، 1361، ص سی‌و‌دو و سی‌وسه (مقدمه). و نیز نك: صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. ‌تهران: دانشگاه تهران، 1356، ج 4، ص 347ـ 368.

ابوالقاسم رادفر

  1. براون، ادوارد. از سعدی تا جامی. ترجمه علی اصغر حكمت، تهران: ابن سینا، 1351، ص 765.
  2. حكمت، علی اصغر. جامی. ‌تهران: چاپخانه بانک ملی، 1320، ص 183.
  3. عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ‌ص سیزده و چهارده (مقدمه).
  4. زرین‌كوب، عبدالحسین. با كاروان حلّه. تهران: جاویدان، 1362، ص 257.
  5. عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص 15.