جعفر شهری
شهری، جعفر (د 1378ش)، نویسنده، مورخ، پژوهشگر.
جعفر شهری باف مشهور به شهری از طنزنویسان و داستاننویسان مشهور مطبوعات بود. مدتها با مجله توفیق همكاری داشت. در كنار فعالیت مطبوعاتی، رمان نیز مینوشت. مردمنگاری، به ویژه در حوزه فرهنگ تهران، یكی از مهمترین علایق وی بود. در خلال زندگی خود شغلهای بسیاری را تجربه كرده بود و در بسیاری از آنها مانند كار در بنگاه معاملات ملكی و جز آنها در ارتباط مستقیم با مردم تهران قرار داشت. به خوبی خلق و خوی مردم كوچه و بازار تهران را میشناخت. در 1373ش به خاطر فعالیتهای پژوهشی، جایزه قلم زرّین را دریافت كرد.1 در اواخر عمر قدرت بینایی او بسیار ضعیف شد و سرانجام در 86 سالگی درگذشت. شهری را به اعتبار دو كار سترگش مجموعههای تهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران درقرن سیزدهم هجری كمتر كسی است كه نشناسد.2 او با بهرهگیری از خاطرات و حافظه خود بیش از 10جلد كتاب پر حجم درباره شهر تهران نوشت.3 از دیگر آثارش میتوان حاجی در فرنگ (1344ش)؛ شكر تلخ (1347ش)؛ مجموعه انسیه (1349ش)، گزنه (1352ش) را نام برد.4 آخرین اثر وی قند و نمك نام دارد كه حاوی ضربالمثلهای تهرانی به زبان محاوره است.5 این كتاب را انتشارات اسماعیلیان نیز در 1370ش چاپ كرده است.
مآخذ:
1. «درگذشت جعفر شهری»، كیهان فرهنگی. س 16 (دی 1378)، ش 159، ص 72.
2. «راوی تهران قدیم خاموش شد»، ماهنامه گل آقا. س 9، (دی 1378)، ش 100، ص 29.
3. زرویی نصرآباد، ابوالفضل. «مصاحبه با استاد جعفر شهری، نویسنده، مورخ و پژوهشگر»، ماهنامهگل آقا. س 7 (مرداد 1376)، ش 5، ش مسلسل 71، ص 12.
4. عابدینی، حسن. صد سال داستان نویسی در ایران. تهران: نشر تندر، 1368، ج 2، ص 229.
5. «جعفر شهری درگذشت»، كیان. س 9 (مهر و آذر 1378)، ش 49، ص 79.
نیز نك: جعفری، عبدالرحیم. در جستجوی صبح. خاطرات عبدالرحیم جعفری، تهران: روزبهان، چ 1، ج 2، ص 891ـ 894.
ابوالقاسم رادفر