خویشاوندی توتمی

نوعی خویشاوندیِ قراردادی است. می‌دانیم که هر «کلان» سه و یژگی اساسی دارد:

1. برخورداری از نام مشترک؛
2. همراهی این نام مشترک با یک علامتِ خاص؛
3. اور به این نکته که همه اعضایِ کلان از تبارِ یک نیایِ مشترک هستند.

بر این اساس، می‌بینیم که در کلان‌ها، خویشاوندی واقعی نیست، بلکه قراردادی است. اعضایِ کلان، همبستگی خود را از اشتراک در توتم اخذ می‌کنند، یکدیگر را همخون به حساب می‌آورند و به همین دلیل به برون‌همسری تن می‌دهند. خویشاوندیِ توتمی از این واقعیت پرده می‌دارد که در دنیایِ پیچیده روابطِ انسانی، این تنها «واقعیتِ همخونی» نیست که واقعی دانسته می‌شود؛ چرا که در مواردی، انسانها «آرزوی همخونی» را نیز واقعیت می‌پندارند.