فریدون رهنما
رهنما، فريدون (1309-1354ش/ 1930- 1975م).
شاعر و كارگردان سينما ـ فرزند زينالعابدين رهنما، محقق و مترجم1 كه همواره پشتيبان فيلمسازان تجربي و شاعران جوان و نوگرا بود.2 تحصيلاتش را در رشتة فيلمولوژي در پاريس به پايان رساند. در 1338 مجموعة «شعرهاي كهنه» را در فرانسه انتشار داد، و پس از بازگشت به ايران مجموعة «سرود رهايي» (1347) و «واقعيتگرايي فيلم» (1351) را به چاپ رساند. سالها رياست بخش پژوهش تلويزيون ملي ايران را به عهده داشت.3
در 1339 با فيلم مستند تخت جمشيد كار سينمايي خود را آغاز كرد. تخت جمشيد از نظر او «فقط ويرانه نيست، و جايگاه تفكر است»4 از اين نظر داستان سياوش را موضوع فيلمهاي بعدياش: سياوش در تخت جمشيد، 1346 و پسر ايران از مادرش بياطلاع است، 1352 5 هم قرار داد. در 45 سالگي، در روزهاي اوج خلاقيت هنرياش، به دنبال يك بيماري طولاني چشم از جهان فرو بست.
مآخذ:
1. «نامآوران سينما در ايران: فريدون رهنما». عبدالحميد شعاعي تهراني، چاپخانة شركت هرمينكو، 1355، ص 72.
2. «نامة فرهنگ و هنر». فصلنامة ادارة كل فرهنگ و ارشاد اسلامي اسفهان، بهار 1384، ص 13، گفتوگو با فريدون رهنما، نصيب نصيبي.
3. «جزوة پسر ايران از مادرش بياطلاع است». بينا، بيتا، ص 5.
4. «دفتري در شناخت كارهاي سينمايي فريدون رهنما». ناشر: سينماي آزاد، شهريور 1354، ص 9.
5. «فيلمشناخت ايران». عباس بهارلو، نشر قطره، 1384، صص 225-224 و ص 525.
عباس بهارلو