مهدی نامدار
نامدار، مهدي (1318ق/ 1900م – 1348ش) بازيگر، كارگردان نمايش.
در تهران به دنيا آمد. پس از پايان تحصيلات متوسطه، مدتي به كار آموزش در رشتهي داروسازي پرداخت و همزمان به تئاتر روي آورد. با گروه نمايش سيدعلي خان نصر در برنامههاي كمدي ايران همكاري كرد. او در نمايش «سه روز در ماليه» نوشته مؤيد الممالك در 1344 ق/1925 م (مطابق با 1304ش) و در نمايشنامهي «جعفر خان از فرنگ آمده» در نقش جعفر خان در گراند هتل به هنرنمايي پرداخت.1
پس از آشنايي با داور، وزير عدليه و مساعدت او به فرانسه رفت و در رشتهي داروسازي درجة دكتري گرفت. در ضمن تحصيل در پاريس در كلاسهاي «فن بيان و خطابه» شركت جست و در اين حوزه گواهينامه گرفت.
درپاريس يك قطعهي نمايشي به نام «كوچه باغي» را همراه سيدعلي خان نصر اجرا كردند. فليم اجرا در آرشيو «كمدي فرانسه» موجود است. پس از بازگشت به ايران، نامدار در دانشكدهي داروسازي به تدريس پرداخت و سپس به رياست دانشكده منصوب شد و چندي هم رياست دانشگاه اصفهان را عهدهدار بود.
در 1318ش به سمت استادي فن بيان و عمليات روي صحنه در «هنرستان هنرپيشگي تهران» برگزيده شد.
پس از چندي در غياب نصر ابتدا به سمت قائم مقام او و در پي آن به رياست هنرستان هنرپيشگي منصوب شد و تا 1341ش (سال تعطيلي هنرستان) در اين سمت باقي بود. در 1343ش، در پي طرح توسعهي دانشگاهها و تأسيس گروه نمايش در دانشكدهي هنرهاي زيبا دانشگاه تهران، مهدي نامدار كرسي فن بيان آن را در اختيار گرفت.2
جنتي عطايي در زمرة درام نويسان دهه دوم و سوم قرن چهاردهم هجري شمسي از نامدار با نمايشهاي «شوهر بايد اين طور باشد»، «گردنبند ژاله» و «موفق» نام برد.3
نامدار، يكي از پيشگامان پيشرفت علمي تئاتر، به ويژه فن بيان در نمايش، در ايران است.
او در پنجم تيرماه 1348، در يك حادثه رانندگي جان خود را از دست داد.4
منابع و مآخذ:
1- ملكپور، جمشيد، ادبيات نمايشي در ايران. تهران، توس، 1363، 2/179؛ فرهنگ هنرمندان ايراني: پژوهش و نگارش عبدالرفيع حقيقت (رفيع)، تهران، نشر كومش، چاپ اول 1383، ص 508.
2- چهرههايي از پيشاوران هنر و ادبيات معاصر ايران: تهران، فرهنگسراي نياوران، تيرماه 2537 (1357)، ص 166.
3- جنتي عطايي، ابوالقاسم، بنياد نمايش در ايران. تهران: ابن سينا 1333، ص 80.
4- سيماي هنرمندان ايران: بكوشش و گزينش حبيبالله نصيريفر، تهران، صفي عليشاه، چاپ اول 1374، جلد اول، ص 305.