آدميّت
ظاهر
آدميّت، نام دو هفتهنامه در عصر مشروطيت، كه هر يك مدتي در تهران و شيراز انتشار يافتند.
- نامه هفتگي آدميت تهران يكسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار كرد. اين روزنامه با آنكه گرايش اجتماعي و سياسي داشت با مشروطهخواهان مخالفت ميورزيد و مدير آن ميرزا عبدالمطلب يزدي به تصريح ادوارد برون در معرض سوء ظن آزاديخواهان قرار داشت او در دورة استبداد صغير جزو ياران محمدعلي شاه قرار گرفت و جزو اعضاي دادگاه ضدانقلابي شاه مستبد در آمد و پس از فرار محمدعلي شاه، دستگير و به زندان محكوم شد.(1) زمان شروع و تعطيلي روزنامه به درستي معلوم نيست. رابينو قسمتي از سرمقالة سومين شمارة 28 جماديالاول 1327ق را در كتاب خود آورده است.
- نامه هفتگي آدميت شيراز به مديريت محمدحسين ركنزاده آدميت شاعر و دانشمند شيرازي در سال 1305ش در آن شهر منتشر شد. اين روزنامه تصاويري داشت و در سرلوحة هر شماره تصويري از سعدي در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقالههاي اين هفتهنامه در موضوعات اجتماعي و اقتصادي و بقية مطالب آن خبري بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهاي ساحلي خليج فارس و درياي عمان. در سال اوّل كتابي به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقي در آن چاپ ميشد. آدميت هيچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از آن به چاپ رسيد.(2) مآخذ:
- كسروي، سيد احمد. تاريخ مشروطة ايران. تهران: 1356، ص 480.
- براون، ادوارد. تاريخ مطبوعات و ادبيات در ايران در دورة مشروطيت. ترجمه و تحشية محمد عباسي، تهران: ص 165-166؛ رابينو، ه. ل. روزنامههاي ايران. ترجمه و تدوين جعفر خماميزاده، تهران، 1372، ص 33-34؛ صدرهاشمي، محمد. تاريخ جرايد و مجلات ايران. ج 1، اصفهان: 1327، ص 103-105؛ كسروي، سيد احمد. تاريخ مشروطة ايران. تهران: 1356، ص 480.
سیدعلی آلداود