غزلخوانی
غزلخواني، نوعي آوازِ با وزن آزاد كه در برخي از شهرها، بويژه در تهران ميان قشر خاصي از جامعه رايج بوده است.
نمايندگان اين نوع آواز خوانندگان غيرحرفهاي بودهاند كه عمدتاً به قشر داشها و مشديها تعلق داشتند. آواز غزلخواني را بدون همراهي ساز ميخواندند و از انواع شعر فارسي مانند رباعي، غزل، به ويژه مخمس، با مضامين مذهبي، اخلاقي و پندآميز استفاده ميكردند.
در گذشته ميان خود مسابقه ميگذاشتند و غزلخواني اجرا ميكردهاند. از نمايندگان مشهور غزلخواني در تهران ميتوان به حسن شهرستاني اشاره كرد. غزلخواني را «داشي»، «لَشي»، «كوچه باغي» و در اين اواخر، «بيات تهران» هم گفتهاند.
ساسان فاطمی