تمکین

تمکین، حقوق قانونی و شرعی میان  زوجین. تمکین، در لغت، اعطاء قدرت و سلطنت دادن، در اصطلاح عرفا، دوام کشف حقیقت به سبب استقرار قلب در محلّ قرب و در اصطلاح فقها، امکان دادن  زوجه به زوج، برای بهره‌بری جنسی است. برخی از فقها، تمکین را به معنی تن در دادن و واگذاردن ؟ به زوج، برای بهره‌بری جنسی دانسته‌اند، به طوری که مقیّد به زمان و مکان خاصی نباشد. تمکین در عرف حقوقی امامیه، دارای دو معناست: معنای عام و معنای خاص؛ تمکین عام، اطاعت زن از مرد است، در کلیه امور زناشویی؛ تمکین خاص انجام وظیفه خاص زناشویی است؛ یعنی، نزدیکی جنسی با شوهر و پاسخ دادن به خواسته‌های مشروع او، توسط زوجه، مگر در مواردی که مانع شرعی موجود باشد، یا موجب زیان جسمی یا تشدید بیماری در زوجه شود در قانون مدنی، به طور صریح، اصطلاح تمکین به کار نرفته است، بلکه عناوینی چون «حسن معاشرت»، «انجام تکالیف زوجین» و «وظایف زوجیّت» جایگزین آن شده است در صورتی که زن از شوهر، تمکین ننماید؛ یعنی، از انجام تکالیف زوجیّت، خودداری کند، ناشزه محسوب می‌شود و مجازات آن سقوط حق زوجه بر دریافت نفقه است

مآخذ:

1.

2.

3. م

4.

5.

6.

7.

8.

اسدالله معظمی گودرزی