ابوالحسن فروغی

فروغی، ابوالحسن، (19/ 1301ق/  5 بهمن 1338ش) رجل فرهنگی و روزنامه‌نگار. فرزند محمدحسین ذكاء‌الملك فروغی و برادر كوچکتر محمدعلی فروغی در تهران دیده به جهان گشود. زبان فرانسه را نزد برادر آموخت و سپس برای تكمیل آن وارد مدرسه آلیانس شد. چون دوره این مدرسه را به پایان برد به عنوان معلم در مدرسه سیاسی و دارالفنون به كار پرداخت. پس از تأسیس دارالمعلمین مركزی ـ كه مؤسسه‌ای هم طراز دانشگاه بود ـ ابوالحسن فروغی به ریاست آن برگزیده شد و استادان برجسته‌ای در این مدرسه عالی تدریس می‌كردند.

نخستین نشریه‌ای كه به مدیریت  او انتشار یافت مجله «اصول تعلیمات» از انتشارات وزارت معارف بود. كه پس از نشر شش شماره نام آن به «اصول تعلیم» تغییر پیدا كرد و شش شماره هم با این نام انتشار یافت. از آن پس مجله «فروغ تربیت» را با هزینه شخصی بنیاد نهاد. اما بیش از 4 شماره آن را نتوانست منتشر كند و به جای آخرین شماره رساله‌ای به نام «تلافی مافات» را چاپ و برای مشتركان فرستاد. فروغی به زبان و ادبیات فرانسه تسلط كامل داشت و در نگارش مقاله به این زبان زبردست بود. او مدتی در دانشگاه تهران هم تدریس كرد و سرانجام در تهران درگذشت.