پرش به محتوا

لاادریه

از ویکی ایران

لاادریه، Agnosticists، در فلسفه، به معنی قائلین به «نمیدانم». گروهی از اندیشمندان یونان باستان که از انان با نام سوفسطائیان یاد شده است، به انکار وجود اشیاء و یا/ هم علم به وجود ان‌ها پرداختند. استدلال انان چنین بود که چون در ان‌چه از حس به دست میاید شک راه دارد، و چون اراء و عقاید نیز متفاوت و گوناگون است، بنابراین این هیچ‌گونه یقین و قطعیتی به وجود اشیاء جهان و یا راهی به شناخت ان‌ها وجود ندارد[۱]. انان در پاسخ این اشکال که همین حکم به عدم قطعیت، حاوی قطعیت و یقین و بنابراین متناقض است، پاسخ میدهند که این حکم نه به قطعیت بلکه به شک میانجامد و باز در همان شک هم شک میکنیم و تا بینهایت؛ به این ترتیب هرگز هیچ چیز به اثبات نخواهد رسید[۲].

در دوران‌های جدید نیز گروهی از اندیشمندان به این مذهب گرویدند و به انکار قدر عقل و توانائی ان بر شناخت و یا انکار مطلق هرگونه شناخت یقینی و یا انکار مابعد الطبیعه (متافیزیک) پرداختند. چون نزد اینان مسئله‌ای مابعدالطبیعی طرح شود، در نفی یا اثبات پاسخی نمیدهند و به لاینحل بودن ان قائل میگردند. در مکتب‌های جدید اروپائی همچون اندیشه‌های اگوست کنت، هربرت اسپنسر و به ویژه مذهب نقادی کانت، عقل و توانائیهای ان، در هر یک به گونه‌ای به چالش کشیده شده‌اند[۳].

ماخذ:

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک

  1.   تفتازاتی. شرح العقائد النسفیه. قاهره: 1329ق، 1/35.
  2.   تهانوی. کشاف اصطلاحات الفنون. به کوشش جمعی از دانشمندان، کلکته: 1862م، 1/665- 666.
  3. صلیبا، جمیل. المعجم الفلسفی. بیروت: 1982، 2/258.