جنید بغدادی
جنید بغدادی، ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان تصوف ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان رااموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از هماناغاز همهواجباتش را به جا میآورد، در بغدادابگینه میفروخت و از این راه روزگار میگذرانید[۱]. در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان شافعی،اموخت و در اندک زمانیاوازهاش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات میکردند[۲] در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که ازان میان میتوان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد. سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد[۳] همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید[۴]. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی ابرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت میدانست، از سخنان اوست که هر کس، قرآن حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست. نام وی در شمار راویان حدیث نیزامده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند[۵] نیز او را مجبور کردند که در صحنهدلخراش به شهادت رساندن حسین منصور حلاج شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت[۶].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ عطار، فریدالدین. تذکرةالاولیاء. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.
- ↑ بغدادی، خطیب. تاریخ بغداد. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.
- ↑ هجویری، کشفالمحجوب. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.
- ↑ عطار. همانجا.
- ↑ روزبهان بقلی شیرازی. شرح شطحیات. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.
- ↑ عطار. تذکرةالاولیاء.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امیرحسین ساکت اف