علی شریعتی
شريعتي، علي، (1312-1356ش)، جامعهشناس سياسي و خطيب و نويسندة اجتماعي ـ ديني.
در روستاي «كاهك» سبزوار به دنيا آمد. پدرش، محمدتقي شريعتي، از فعالان مذهبي و سياسي مشهد بود.
شريعتي تحصيلات ابتدايي و دبيرستان خود را در مشهد به پايان رساند. سپس وارد دانشسراي تربيت معلم شد. در 1338ش با بورس دولتي عازم فرانسه شد و درجة دكتري خود را در رشتة جامعهشناسي از دانشكدة ادبيات و علوم انساني در 1963م/ 1342ش دانشگاه سوربن دريافت كرد. پس از بازگشت به ايران مدت شش ماه زنداني بود.
از 1345ش به عنوان دانشيار تاريخ اسلام در دانشگاه مشهد به تدريس پرداخت. در 1347ش براي سخنراني در حسينية ارشاد به تهران آمد. چهار سال فعاليت شريعتي در آنجا را ميتوان پربارترين سالهاي عمر او به حساب آورد. سخنرانيهاي او مورد استقبال علاقهمندان به ويژه جوانان دانشجو قرار گرفت. بعدها اين سخنرانيها در مجموعهاي بيش از بيست جلد به چاپ رسيد.
حكومت پهلوي در آبان 1351ش حسينية ارشاد را تعطيل كرد. پس از آن شريعتي دستگير و تا 29 اسفند 1353ش در زندان بود. پس از آزادي در ارديبهشت 1356ش به انگلستان رفت و در آنجا براثر حملة قلبي درگذشت.
مآخذ:
1- تلخيص از رهنما، علي. مسلماني در جستجوي ناكجاآباد. زندگينامة سياسي علي شريعتي. ترجمة كيومرث قرقلو، تهران: انتشارات گام نو، 1381.
محمدمهدی موسی خان