پز
ظاهر
پز(posing)، حالت دادن و شیوه تعیین چگونه قرار گرفتن شخص یا اشخاص در برابر دوربین، به منظور نشان دادن خصوصیاتی معین یا حالتی خوشایند از موضوع است. این اصطلاح بیشتر در عكسهایی كه در عكاسخانهها گرفته میشد، رواج یافت و بر پایه اندازه عكسها، اصطلاحات پُز سه در چهار یا شش در چهار و ... به كار میرفت. همچنین در زبان فرانسه، این كلمه ( pose ) به معنای نور دادن به صفحه حساس عكاسی نیز كاربرد دارد[۱].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ عباسی، اسماعیل. فرهنگ عكاسی. تهران: انتشارات سروش، 1375، ص 70.
محمدرضا طهماسب پور