پرش به محتوا

محمد مفتح

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۱ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''مفتح، محمد''' (1307-1358ش)، روحاني، مؤلف و استاد حوزه و دانشگاه. در خانواده‌اي روحاني در همدان متولد شد.<sup>1</sup> نزد پدر و در محضر ملا علي همداني در مدرسة علميه تحصيل كرد . در 1326ش براي تحصيل علوم اسلامي به حوزة علمية قم وارد شد.<sup>2</sup> در 1344ش دكتري در...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مفتح، محمد (1307-1358ش)، روحاني، مؤلف و استاد حوزه و دانشگاه.

در خانواده‌اي روحاني در همدان متولد شد.1 نزد پدر و در محضر ملا علي همداني در مدرسة علميه تحصيل كرد . در 1326ش براي تحصيل علوم اسلامي به حوزة علمية قم وارد شد.2

در 1344ش دكتري در رشتة معقول را از دانشكدة الهيات و معارف اسلامي دريافت كرد.3 از جمله فعاليت‌هاي علمي او تدريس فلسفه در قم بود.4 با همياري محمد بهشتي* كانون اسلامي دانش‌آموزان را در قم تشكيل داد.5

در دهة 1340ش تشكيلاتي را با عنوان «جلسات علمي اسلام‌شناسي» در قم برپا كرد و به نشر كتب و رسائل اسلامي در موضوعات مختلف پرداخت. بعد از مدتي ساواك فعاليت‌هاي او را متوقف كرد.6 از ابتداي دهة 1340ش فعاليت سياسي خود را با سازماندهي و شكل‌دهي مبارزات مردم آغاز كرد.7 در اول آبان 1358ش، اولين كنگرة وحدت حوزه و دانشگاه را در دانشكدة الهيات و معارف اسلامي برگزار كردند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي* در 27 آذر 1358 ترور شد و به شهادت رسيد8  و روز شهادت وي روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گرفت.

آثار و تأليفات: 1- حاشيه‌اي بر اسفار ملاصدرا. 2- ترجمة تفسير مجمع‌البيان. 3- روش انديشه در علم منطق. 4- حكمت الهي در نهج‌البلاغه. 5- آيات اصول اعتقادي قرآن.9

مآخذ:

1-    مرادي، رضا. زندگي‌نامة پيشوايان انقلاب. تهران: كاظمي، 1363، ج 2، ص 2.

2-    مركز بررسي اسناد تاريخي وزارت اطلاعات. ياران امام به روايت اسناد ساواك. تهران: مركز بررسي اسناد تاريخي وزارت اطلاعات، 1382، ص 14.

3-    ياران امام.... همان. ص 14 و 15؛ نيزنك: گلي زواره، غلامرضا. شهيد مفتح (تكبير وحدت). تهران: سازمان تبليغات اسلامي، 1378، ص 37.

4-    گلي‌زواره. همان. ص 36.

5-    ياران امام.... همانجا؛ نيزنك: گلي زواره. همان. ص 37.

6-    ياران امام.... همان. ص 20 و 21.

7-    همان. ص 24-29.

نيزنك: گلي زواره. همان. ص 74 و 75.

مریم حسینی