دونده

دونده (امیر نادری، 1363)

   نخستین فیلم «سینمای نوین» ایران که در جشنواره‌های خارجی درخشید، و با موفقیت آن پرچم ایران بارها بر فراز کاخ‌های جشنواره‌ها به اهتزاز درآمد. دریافت جایزه از جشنواره «نانت» (1364 ش) مهم‌ترین موفقیت این فیلم بود. دونده براساس خاطرات نادری از سال‌های کودکی‌اش در جنوب کشور ساخته شده و جلوه‌های تنهایی، عشق به سفر، کوشش برای آموختن و این‌که چه‌گونه می‌توان «مرد» شد در آن نمایان است. شخصیت اصلی فیلم (امیرو) زیر بار مشکلات سهمگین اجتماع شکست نمی‌خورد، بلکه پیروز و موفق می‌شود. حرکت امیرو از نظر منتقدان تأیید شور زندگی و تعارض با فقر و جهل و تنهایی تعبیر شده است.

عباس بهارلو

همچنین نک: «ماهنامه سینمایی فیلم»، شماره‌های 32، آذر 1364 و 33، دی 1363.

و: «معرفی و نقد فیلم‌های امیر نادری»، غلام حیدری، نشر سهیل، 1370، ص 463 تا 500.