طبیعت بی جان
طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354)
فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد[۱]. شهیدثالث مثل فیلم اولش (یک اتفاق ساده)* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود[۲]. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند[۳]. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است[۴].
عباس بهارلو
نیز نک: «یک اتفاق ساده»
همچنین نک: «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.
کتابشناسی
- ↑ بهارلو، عباس (1384). «فیلمشناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.
- ↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.
- ↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.
- ↑ عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.