حسین کسبیان
كسبيان، حسين، بازيگر تياتر، (1312ش- 1385).
در تهران متولد شد و 1332 ش به هنرستان هنرپيشگي رفت و دورة سه سالة هنرستان را گذراند و آنگاه به صورت حرفهاي به روي صحنه رفت. در 1337 به گروه تئاتر آناهيتا پيوست و چندي نگذشت كه از آن گروه جدا شد.1 در همان زمان به همراهي عزت الله انتظامي در نمايشنامة «هياهوي بسيار براي هيچ» باز كرد.
در 1338 به استخدام ادارة هنرهاي دراماتيك ادارة كُلّ هنرهاي زيباي كشور در آمد. در اين سال در نمايشنامة «سياه» نوشتهي علي نصيريان شركت و بازي كرد. در سال 1339 به گروه هنر ملي پيوست و به همراهي اين گروه براي اجراي نمايشنامههاي عروسكي «روب در دياري غريب» و «قصهي ماه پنهان»، نوشتة بهرام بيضايي و نمايشنامة «آلونك» نوشتة كورس سلحشور به فرانسه رفت و در اين نمايشها نقش «سياه» را ايفا كرد؛ اين نمايشها در تالار 25 شهريور (سنگلج) نيز به روي صحنه آمد.
در نمايشنامة «پهلوان اكبر ميميرد» نوشتة بيضايي در نقش پيرمرد مي فروش و سپس در «سلطان مار» اثر همو در نقش سياه به روي صحنه رفت و در سياه بازي خوش درخشيد.2
كسيبان در چند فيلم سينمايي مانند «شازده اصحاب» به كارگرداني بهمن فرمانآرا در 1353 و در مجموعه فيلمهاي رنگي تلويزيوني مانند «سمك عيار» به كارگرداني محمدرضا ارصلاني و باربد طاهري شركت كرد.3
او عضو هيأت رئيسة گروه هنر ملي بود و در بعضي از نمايشهاي گروه دستيار عباس جوانمرد (سرپرست گروه) بود.4
زارع شيكاگو، عروس ثريا، پنجه، اتللو، عروس فرهنگي، مرگ در پائيز، مردهخورها، مسافران، معركه، فالگوش، قيمت آهن چنده، محاق، محلل5 و ضيافت و ميراث6 از جمله نمايشهايي هستند كه او در آنها نقشهايي را برعهده داشته است. آخرين حضور كسبيان در صحنه تئاتر، باز در نمايش «الموت» در تئاتر شهر درسال 1382 بود بود. در مراسم افتتاحيه بيست و چهارمين جشنواره بينالمللي تئاتر فجر در 1384 نيز از او تجليل شد.7
حسين كسبيان در 14 ارديبهشت 1385 پس يك بيماري طولاني درگذشت.
منابع و مآخذ:
1- ماهنامة فيلم: شماره 347، خرداد 1385، ص 20.
2- تهران مصور: شماره 1390، از چهارشنبه 30 ارديبهشت تا 6 خرداد 1349، ص 15.
3- مهرابي، مسعود. تاريخ سينماي ايران از آغاز تا 1357، تهران: نشر پيكان، 1383، 189، 383.
4- ماهنامه فيلم: همانجا ص 20.
5- دانشنامه سينماي ايران: عباس بهارلو، تهران، نشر قطره، چاپ اول 13863، ص 367.
6- تهران مصور: همان، ص 15.
7- ماهنامة فيلم: همانجا.
محمود عزیزی و کاظم شهبازی