ابوالحسن فروغی

فروغی، ابوالحسن، (19/ 1301ق/  5 بهمن 1338ش) رجل فرهنگی و روزنامه‌نگار. فرزند محمدحسین ذکاء‌الملک فروغی و برادر کوچکتر محمدعلی فروغی در تهران دیده به جهان گشود. زبان فرانسه را نزد برادر آموخت و سپس برای تکمیل آن وارد مدرسه آلیانس شد. چون دوره این مدرسه را به پایان برد به عنوان معلم در مدرسه سیاسی و دارالفنون به کار پرداخت. پس از تأسیس دارالمعلمین مرکزی ـ که مؤسسه‌ای هم طراز دانشگاه بود ـ ابوالحسن فروغی به ریاست آن برگزیده شد و استادان برجسته‌ای در این مدرسه عالی تدریس می‌کردند.

نخستین نشریه‌ای که به مدیریت  او انتشار یافت مجله «اصول تعلیمات» از انتشارات وزارت معارف بود. که پس از نشر شش شماره نام آن به «اصول تعلیم» تغییر پیدا کرد و شش شماره هم با این نام انتشار یافت. از آن پس مجله «فروغ تربیت» را با هزینه شخصی بنیاد نهاد. اما بیش از 4 شماره آن را نتوانست منتشر کند و به جای آخرین شماره رساله‌ای به نام «تلافی مافات» را چاپ و برای مشترکان فرستاد. فروغی به زبان و ادبیات فرانسه تسلط کامل داشت و در نگارش مقاله به این زبان زبردست بود. او مدتی در دانشگاه تهران هم تدریس کرد و سرانجام در تهران درگذشت.

کتابشناسی

ربابه افلاکی