مجله دانشکده ادبیات تبریز

مجله دانشكده ادبیات تبریز، قدیم‌ترین نشریه تحقیقی از انتشارات دانشكده‌های ادبیات ایران. نخستین شماره آن در فروردین 1327ش انتشار یافت. عنوان آن در سال اول نشریه دانشكده ادبیات تبریز بود و بعداً تغییر نام پیدا كرد. این نشریه تا پایان سال پنجم به طور نامرتب منتشر می‌شد: سال نخست 10 شماره، سال دوم 5 شماره، سال سوم 8 شماره و در هر یك از سال‌های چهارم و پنجم فقط دو شماره. اما از آغاز سال ششم به طور فصلی و مرتب منتشر گردیده است.

در این نشریه مطالب و مقالات گوناگون در زمینه‌های فرهنگ عامه، گویش‌های ایرانی، نقد و بحث و نكات و مشكلات ادبی، تاریخ ادبیات، نقد و معرفی كتاب، فرهنگ و اصطلاحات و لغات، آثار و زبان‌های باستانی، علوم تربیتی و آموزشی، مسائل جغرافیایی، تاریخ، ملل و نحل و فلسفه و ادیان، اساطیر، ادبیات خارجی، روابط سیاسی و فرهنگی و گزارش رویدادهای مجامع علمی و ادبی منتشر گردیده است. اما اساسی‌ترین و مهم‌ترین مقالات این نشریه، پژوهش‌ و تحقیق در باب آثار تاریخی آذربایجان و گویش مردم و شعرا و گویندگان آن‌جا بوده است. همچنین درباره لهجه‌های محلی، معرفی نسخ خطی و مطالب تاریخی و نكات ادبی، زبان‌شناسی گفتارهایی به طبع رسیده و بسیاری مقالات مفید دیگر در این نشریه یا به ضمیمه آن انتشار یافته است. این نشریه اكنون نیز منتشر می‌شود و تاكنون دو مجلّد از فهرست مقالات آن در 1356ش و 1379ش به طبع رسیده است.

کتابشناسی

لیلا رضائی