ابوالحسن طبری
ابوالحسن طبری، احمد بن محمد، پزشک ایرانی سده 4ق/10م. در ترنجه طبرستان زاده شد و به همین مناسبت گاه او را ترنجی نامند. در جوانی، همراه با استادش موسی بن سیار، پزشک برجسته ایرانی، در دستگاه ابوعبدالله بریدی، از امیران عباسی، به خدمت مشغول بود و پس از مرگ این امیر به رکن الدوله دیلمی پیوست[۱]. مهمترین اثرش المعالجات البقراطیه، یک درسنامه پزشکی است که به گفته هیرشبرگ، کاملا مدرن به نظر میرسد[۲]. دانشمندان اروپایی تازه در اوایل سده 20م به اهمیت این اثر پی بردند. در 1938م فریدمان اعلام کرد که کاشف حقیقی عامل بیماری جرب، ابوالحسن طبری است. پیش از آن تاریخ تصور میشد که این کشف در 1687م و به همت دو تن ایتالیایی صورت گرفته است[۳][۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ابن ابی اصیبعه. عیون الأنباء. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، ج1 ، ص321؛ ابوالحسن طبری. المعالجات البقراطیه. نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، برگ 146ب، 346ب.
- ↑ Hirschberg, J., Geschichte der Augenheilkunde, Leipzig, 1908, pp 107-108.
- ↑ Friedmann, R., “At-Tabari: Discoverer of the Acarus Scabiei”, Medical Life, Philadelphia, 1938, vol. 45, pp 166-175.
- ↑ ابوالحسن طبری. المعالجات البقراطیه. برگ 244 الف – 251 الف.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
یونس كرامتی