داستان های عاشقانه و غنایی
ظاهر
۱-داستانهای عاشقانه و غنایی
در این داستانها معمولاً از حالات و اعمال موجود میان عاشقان سخن میرود. بن مایهی اصلی همهی این داستانها، عشق و روابط میان عاشق و معشوق است، بدون هیچگونه تأویلی. زمینهی چنین قصههایی را میتوان در شاهنامهی فردوسی در داستان عشق رودابه به زال و تهمینه به رستم دید، ولی در آنجا عنصر غالب حماسه است نه غنا. از نمونههای این قصهها که نسبتاً بلند است، ویس و رامین از فخرالدین اسعد گرگانی، لیلی و مجنون، خسرو و شیرین از نظامی و همینگونه یوسف و زلیخاست. بهدلیل آنکه سبک نظامی در داستانسرایی سرمشق شاعران بسیاری در قرون بعد قرار گرفت، آثار برجای مانده از آنان نیز جزو داستانهای عاشقانه محسوب میشود.
.
انواع ادبی در ادبیات فارسی
۲۴۹