مجمع روحانیون مبارز
مجمع روحانيون مبارز، تشكل سياسي روحانيان.
سابقة تأسيس آن به 1366ش و پيش از برگزاري انتخابات سومين دورة مجلس شوراي اسلامي برميگردد. اين تشكل در فروردين 1367ش پس از كسب موافقت امام خميني رسماً اعلام موجوديت كرد.1 اين مجمع از انشعاب در جامعة روحانيت مبارز* پديد آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرايط، معيارها و چگونگي معرفي كانديداهاي نمايندگي مجلس بود.2 مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحيت گستردة كانديداهاي مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعاليت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد.3 سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاري انتخابات مجلس پنجم، فعاليتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمايندگاني را وارد مجلس كرد.4 از آغاز شكلگيري مجمع مهدي كروبي دبير مجمع بوده است و محمد موسوي خوئينيها، اسدالله بيات، محمدحسن رحيميان، امام جماراني، علياكبر محتشمي، رسول منتجبنيا، سيد هادي خامنهاي از جمله اعضاي شوراي مركزي آنند. عبدالواحد موسوي لاري وزير كشور كابينة سيد محمد خاتمي نيز از اعضاي مجمع روحانيون مبارز است.5 پس از برگزاري انتخابات دورة نهم رياست جمهوري در 27 خرداد و سوم تير، مهدي كروبي از دبيري مجمع استعفا كرد.
مآخذ:
1- مُرتجي، حجت. جناحهاي سياسي در ايران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18.
2- همانجا.
3- نوذري، عزتالله. تاريخ احزاب سياسي در ايران. شيراز: نويد شيراز، 1380، ص 305-306.
4- ظريفينيا، حميدرضا. كالبدشكافي جناحهاي سياسي ايران 78-58. تهران: آزادي انديشه، 1378، ص 71.
5- مُرتجي. همان. ص 20؛ ظريفينيا. همانجا.
جعفر گلشن