تراکتورسازی تبریز
کارخانه تراکتورسازی تبریز در اواخر سال ۱۳۴۸ ه ش با همکاری مالی و فنی رومانی راهاندازی شد که روزانه ۱۰ دستگاه تراکتور مونتاژ میکرد. اینکارخانه در سال ۱۳۵۰ مجموعا ۳ هزار دستگاه تراکتور مونتاژ کرد و تا پایان برنامه چهارم به فعالیت خود ادامه داد. در سال ۱۳۵۳ خط مونتاژ این کارخانه از تولید تراکتورسازی «یونیورسال» به تولید تراکتور «میفرگوسن» تبدیل شد.
در نیمه دوم سال ۱۳۶۲، خط تولید موتورهای «پرکینز» کارخانه تراکتورسازی تبریز با ظرفیت ۲۰ هزار دستگاه موتور تراکتور و ۱۰ هزار انواع موتورهای مصارف صنعتی از جمله لیفتراک، کمپرسور هوا و ژنراتور آغاز به کار کرد. در اواخر همین سال نیز خط سوم طرح ریختهگری ۵۴ هزار تنی کارخانه با ۲۸ هزار تن ظرفیت به بهرهبرداری رسید. این کارخانه هماکنون با ظرفیت تولید سالانه ۲۰ هزار دستگاه انواع تراکتور و ۴ هزار دستگاه کامیونت به فعالیت مشغول است و از چند واحد اصلی شامل شرکت تراکتورسازی، شرکت ریختهگری، شرکت آهنگری، موتورسازی، و شرکت ورقکاران تشکیل میشود. این کارخانه محصولات خرد را به بسیاری از کشورها از جمله لبنان، برزیل، اردن، انگلستان، شیلی، جمهوری آذربایجان و قطر صادر میکند.
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.