حاجی فیروز
حاجی فیروز
مشهورترین پیک نوروزی است که با پیراهن و شلوار قرمز رنگ و کفش یا گیره نوک تیز منگوله دار و نیز کلاه دراز منگولهدار در شهرها به راه میافتد و صورتش را سیاه میکند یک دایره زنگی هم بدست میگیرد و با آن هیکل خندهدار در کوچه و بازار جست و خیز میکند. این مرد هر چه زنگوله و اشیاء مضحک گیر بیاورد به خود میآویزد با دایره زنگیش میزند، شعرهای شادیآور میخواند و مژدهرسیدن نوروز را میدهد. این پیامآور فرارسیدن نوروز شاید قدمتش به اندازه خود نوروز باشد. لقب، حاجی نیز که پیش از نام فیروز آمده، مؤید نوعی احترام است و اعتباری که در ادوار اسلامی به وی داده میشده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی
- محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند.
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
رضا شعبانی
- دکتر صفا، ذبیح الله، گاهشماری و جشنهای ایران، شورای فرهنگ و هنر، تهران، صص ۷۱-۶۳ / اورنگ، مراد، جشنهای ایران باستان، درستی، ۱۳۳۵، صص ۴-۱ / دهخدا، علیاکبر، لفتنامه، ج ۱۴، دانشگاه تهران، پاییز ۱۳۷۳، ص ۲۰۱۸۲.