گنج قارون
گنج قارون (سيامك ياسمي، 1344)
شاخصترين ملودرام خانوادگي سينماي ايران در دهة 1340، كه داستاني عامهپسند و احساسي (دلباختگي دختر ثروتمند به پسر فقير) را با استفاده از مايههاي روابط عاشقانه و خانوادگي و با تلفيقي از موسيقي، تصنيف و رقص روايت كرده است. اين فيلم، پس از نمايش عمومي و استقبال كمنظير از آن به صورت الگويي براي سينماي تجاري ايران (كه اصطلاحاً «فيلمفارسي» خوانده ميشود) درآمد. گنج قارون در نخستين نمايش عمومي در تهران (در 26 آبان 1344) بيش از 870 هزار نفر تماشاگر داشت،(1) و نام بازيگران (محمدعلي فردين و فروزان)، خوانندة فيلم (ايرج) و كارگردانش تا مدتها بر سرِ زبان عامة تماشاگران بود. با موفقيت اين فيلم، فروغ فرخزاد در شعر «كسي ميآيد» از «سينماي فردين» سخن گفت، و منتقدان اصطلاح «مكتب گنج قارون» را براساس آن ساختند.(2)
مآخذ:
1- مأخوذ از آمارهاي اتحادية صنايع فيلم ملي ايران.
2- «سينماي فردين به روايت محمدعلي فردين»، عباس بهارلو، نشر قطره، 1379، ص 192.
عباس بهارلو