نوروز در زمان اشکانیان
از چگونگی آئینهای نوروزی در روزگار اشکانیان، خبری در دست نیست لکن از اجرای مراسم مهرگان میتوان پی برد که نوروز، بویژه در میان عامه مردم به وسعت و با اهمیت، جشنگرفته میشده است. به تعبیر دکتر صفا: این توجه و اعتنا قوت زمان ساسانیان رانداشت ولی برخی اشارات در منظومه ویس ورامین فخرالدین اسعد گرگانی که متن آن مربوط به عهد اشکانی است، مُبیّن حضور نوروز است، بویژه آنکه گویا در اثر عقبافتادن کبیسه سالها، جشن نوروز از موضع طبیعی و نجومی خود خارج گردیده بوده است:[۱]
چو گردشهای ایشان را بدیدند ز آذرماه روزی برگزیدند
کجا آنگه ز گشت روزگاران در آذرماه بودی نوبهاران
منم آزار و تو نوروز خرم هر آیینه بود این هر دو با هم
سر سال و خجسته روز نوروز جهان پیروز گشت از بخت پیروز[۲]
شادروان پورداود درباره این دوره مینویسد: «... پس از دورهسلوکیها زمان سلطنت اشکانیان فرا رسید، هر چند که آنان ایرانی نژاد و زردشتی کیش بودند ولی تسلط هشتاد ساله یونانیها به کلی در آنها اثر کرده خود را دوستار هلاس میخواندند. درخصوص رسوم و آداب و آثار ایرانی بیقید بودند مگر اَنکه در اواخر این سلطنت چهارصد و هفتاد و شش ساله دوباره ملیت ایرانی قوتگرفت...»[۳]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی
- محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند.
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
رضا شعبانی