اصحاب فیل
اصحاب فيل، عنوان قومي كه ياد آنها تنها يكبار در قرآن در سورة فيل (سورة 105) آمده و داستان آن در روايات و تفاسير با حملة ابرهه به مكه مربوط شده است. برابر سورة فيل، خداوند بهسبب نيرنگ اين قوم، پرندگاني را كه از آنان به ابابيل ياد شده، فروفرستاد كه با پرتابكردن سنگهايي از «سجيل» آنان را از ميان ببرند. در روايات، از اصحاب فيل بهعنوان قومي مهاجم از جنوب به حجاز ياد شده است كه هدف ويرانكردن خانة كعبه را داشتند و شخصي بهنام ابرهه، حاكم مسيحي يمن، فرمانرواي آنان بوده است.1 در منابع روايي، آلودن يا خرابكردن كليساي قُلَيَّس كه ابرهه آن را بنياد نهاده بود و گاه كشتهشدن فرماندار او بر مكه، انگيزة اين هجوم معرفي شده است. سپاه اصلي اصحاب فيل، سربازان مهاجر از حبشه و گروهي از يمنيان بودهاند، اما چنانكه در روايات آمده است، بسياري از مردم قبايل منطقه به آنان پيوسته بودند.2
مأخذ:
1. ابن اسحاق، محمد. السير و المغازي. بهكوشش سهيل زكار، بيروت: 1398 ق، 62.
2. ابن هشام، عبدالملك. السيرﺓ النبويه. بهكوشش مصطفي سقا، 1355 ق، 1/50 ـ 51 و 1/49ـ50.
تلخيص از: دايرﺓالمعارف بزرگ اسلامي.
سید حسن امین