اهل بیت
اهل بيت، مقصود از اهلِ هر مرد، افراد قبيله و اقرباء و همسر(ان) و فرزندان و همـﺔ كسانياند كه در نسب و دين و مسكن و شهر و وطن با او شريكاند. اهل و آل هر دو يك لفظاند. بيت بهمعني جاي بيتوته و سكونت است كه شامل خيمه و ساختمان هر دو ميشود. اهل بيت هر كس، خاندان و عائله و همـﺔ كساني هستند كه در خانـﺔ او به سر ميبرند.1 تركيب «اهلالبيت» دو بار در قرآن آمده است: 1ـ «رحمـﺔ الله و بركاته عليكم اهل البيت» (سورﺓ هود، آيـﺔ 11)، يعني بخشايش خدا و بركات او بر شما باد اي خاندان، كه دربارﺓ اهل بيت ابراهيم خليل (ع) است.2 2ـ «انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً» (سورﺓ احزاب، آيـﺔ 23)، يعني: همانا خداي ميخواهد هرگونه پليدي را از شمال اهل بيت بزدايد و شما را (از هر عيب و گناه) كاملاً پاك سازد، كه دربارهي اهل بيت رسولالله (ص) نازل شده است. اين آيه را آيـﺔ تطهير ناميدهاند. محدثين و فقهاي اماميه و بعضي علماي اهل سنّت، اهل بيت مذكور در آيـﺔ تطهير را منحصراً محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهمالسلام ميدانند و ساير اولاد و ازواج و بنياعمام رسولالله (ص) و اهل خانـﺔ او را مشمول اين آيه نميشمرند. مستند ايشان احاديث صحيح و معتبريست كه از صحابه روايت شده و در صحاح و مسانيد سنّي و شيعي ثبت است.
تلخيص از: دايرةالمعارف تشيّع
مآخذ:
1. راغب اصفهاني. مفردات القرآن؛ فيروزآبادي. قاموس؛ مجمعالبحرين. طريحي ذيل مادﺓ اهل و بيت.
2. كشفالاسرار و عدﺓ الابرار. ج 4، ص 416 و ساير تفاسير.
سید حسن امین