خویشاوندیِ سببی
ظاهر
در این نوع خویشاوندی، پیوندها نه بنیاد گرفته براساسِ روابطِ خونی و طبیعی، بلکه بر علایق و اعتقاداتِ قومی یاگروهی متکی است. با پیدایی برونهمسری و قواعدِ بسیار پیچیده آن، این نوع خویشاوندی وسعت مییابد؛ به ویژه در ازدواج مبادلهای، که خویشاوندیِ سببی در آن بر پایه روابطی منظم و پایاپای بسط مییابد.کارکردگرایان، برونهمسری و پیداییِ قواعدِ منع زنایِ با محارم و به دنبالِ اَن، بسطِ شبکه خویشاوندیِ سببی را از دیدگاهِ وظایفی که برای فرد و جامعه دارد، مطمح نظر قرار دادهاند.[۱]
- ↑ باقر ساروخانی، مقدمهای بر جامعهشناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، صص 198.