جامعه شناسی روستای ایران
جامعهشناسي روستاي ايران، عنوان کتابی در زمينة روستاهاي ايران در دوران قبل و پس از اصلاحات ارضي، تأليف خسرو خسروي (ز. 1306)، نشر در 2535 (1355 ش).
كتاب دارای يك پيشگفتار و سرآغاز و 5 بخش و فهرست اعلام است. مالكيت و مناسبات زمينداري در دوران معاصر تا دوران اصلاحات ارضي (پس از 1340 ش)، روابط ده با سه حوزة شهر، آبادي و ده، تفاوت شهر و ده در دورة اسلامي، سكونتگاههاي روستايي و چادرنشيني، خصوصيات جامعة روستايي، بُنِهبَنْدي، آبياري، خانوادههاي روستايي، رابطة خويشاوندي و توليد در بُنه ، حَقّابِه، خانوادههاي خوشنشين، خانوادة قبيلهاي (ايلي)، رفتارها و خُلق وخوي خانوادههاي روستايي، قشربندي اجتماعي روستائيان اعم از: كشاورزان رعيت، خوشنشين، خرده مالك، عشاير، رابطة مالك و زارع در هنگام اصلاحات ارضي، تاريخچة اصلاحات ارضي در ايران، هدفهاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي اصلاحات، نتايج رواني و اقتصادي، ايجاد گروههاي جديد روستایی، تقسيم زمينهاي كشاورزي، بهرهبرداريهاي خانوادگي، سهامي، سرمايهداري ارضي، و آيندة جامعة روستايي ايران موضوعات فصلهاي پنجگانة كتاب هستند.
مآخذ:
1. خسروي، خسرو. جامعهشناسي روستاي ايران. تهران: دانشكدة علوم اجتماعي و تعاون، 2535، چ2.
فاطمه اسماعیلی